Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2013/20720 K.2014/10013

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları...'un mirasçıdan mal kaçırmak amacıyla 14 parça taşınmazının bir bölümünü satış, bir bölümünü bağış suretiyle davalı ...'a temlik ettiğini, bir bölümünü ise bedelini ödeyerek kadastro işlemleri sırasında yaşı küçük olan davalı oğlu...adına tescil ettirdiğini, davalı ...'ın da çekişmeli 149 ada 2 sayılı parseli kredi temin etmesini sağlamak amacıyla yegeni olan diğer davalı ...'e satış suretiyle devrettiğini, ...'in anılan taşınmazın gerçekte murise ait olduğunu bildiğini, zira miras bırakanın ölünceye kadar davaya konu taşınmazların tamamını kullandığını, davalılarıın alım gücünün bulunmadığını,

murisin mülga 1757 sayılı kanun sebebiyle taşınmazların bir kısmını bu şekilde elden çıkardığını böylece kamuya karşı muvazaalı işlem yapıldığını ileri sürerek, yasal miras payları oranında iptal ve tescil istemişlerdir.

Davalılar, kesin hüküm bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır. Mahkemece, kesin hüküm nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir. Karar, davacılar vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, duruşma isteği masraf yokluğundan ret edildi. gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-