KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2013/21263 E., 2014/709 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Ocak 2014
- Dava türü
- ELATMANIN ÖNLENMESİ
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki davadan dolayı Seydişehir Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 2.4.2013 gün ve 336-91 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.
-KARAR-
492 sayılı Harçlar Yasasına bağlı I sayılı tarifenin "Yargı Harçları" başlığını taşıyan kısmında, konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden tarifede gösterilen oranda nispi karar ve ilam harcı alınacağı hükme bağlanmış ve aynı Yasanın 16.maddesi düzenlemesi ile de, temyize konu kararla ilgili davanın nispi harca tabi olacağı öngörülmüştür.
Öte yandan, HUMK'nun 434/I.(6100 S.K 366.maddeleri yollamasıyla 344.md.) maddesinde temyiz dilekçesi verilirken gerekli harcın tamamının ödenmesi, 10.05.1965 tarih 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla da peşin ödenmesi gerekli temyiz harcının; karar altına alınan karar ve ilam harcının dörtte biri olacağı kabul edilmiştir. Ayrıca, HMK'nin 434.III. 6100 S.K. 368,344 md.) fıkrasında ise, harcın tamamının ödenmemesi halinde ne gibi işlem yapılacağı usul ve esasları gösterilmiş bulunmaktadır.
Somut olayda, Dairece, hükmü temyiz eden davalının mahkemece hükmedilen karar ve ilam harcının dörtte biri oranındaki nispi temyiz harcı ile temyiz başvuru harcını yatırdığına ilişkin makbuzların dosya içerisinde bulunmadığı, belirtilen harçlar alınmış ise, makbuzlarının evraka eklenmesi; alınmamış ya da eksik alınmış ise, 1086 sayılı HUMK' un 434.maddesi hükmü gözetilmek suretiyle tahsil edilmesi, ondan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesine karar verildiği halde mahkemece, istem yerine getirilmeksizin temyiz eden davalıdan temyize esas harcın tümü alınmadan maktu temyiz harcı alınarak dosyanın temyiz incelemesi için gönderildiği anlaşılmaktadır.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2013/21263, K. 2014/709, 20 Ocak 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama