KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2013/2321 E., 2013/5505 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Nisan 2013
- Dava türü
- ELATMANIN ÖNLENMESİ VE ECRİMİSİL
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen davada;
Davacı adına vasi, dava konusu onyedi parça taşınmazı davalı oğlunun ekip biçmek suretiyle kullandığını, kullanımın haklı ve geçerli bir nedene dayanmadığını ileri sürerek el atmasının önlenmesi ve 10.000.00-TL ecrimisilin faiziyle ödenmesini istemiştir.
Davalı, taşınmazları kendisinin kullanmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davalının kullanımının haklı ve geçerli bir nedene dayanmadığı, davacının el atmanın önlenmesi ve bir kısım taşınmazlar hakkındaki davasından feragat ettiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.
-KARAR-
Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu taşınmazlardan bir kısmını davalının haklı ve geçerli bir neden olmaksızın kullandığı, davacının elatmanın önlenmesi ve bir kısım taşınmazlara yönelik ecrimisil telibinden feragat ettiği gözetilerek davanın kısmen kabul edilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davalı tarafın bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir.Reddine.
Ne var ki, yargılama sırasında davalı taraf kendisini vekille temsil ettirdiğinden, davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken sehven davacı taraf lehine iki kez vekalet ücreti takdir edilmesi isabetsizdir. Ancak, değinilen bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerekli kılmadığından mahkeme kararının hüküm kısmının 9. bendinin hüküm kısmından çıkarılarak yerine "davalı kendisini vekille temesil etirdiğinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 960,00 TL.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2013/2321, K. 2013/5505, 15 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama