Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2013/2893 K.2013/11251

Yanlar arasında birleştirilerek görülen elatmanın önlenmesi ve birleşen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece asıl davanın kabulüne birleşen davanın ise reddine ilişkin olarak verilen karar taraf vekillerince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .. raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Asıl dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi,birleşen dava ise ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, asıl davanın kabulüne,birleşen davanın ise reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden;14 parsel sayılı taşınmazda yer alan 6 nolu bağımsız bölümün kayden davacıya ait olduğu,taraflar arasında çekişme konusu dairenin davalıya satışına ilişkin 25.08.2009 tarihli harici satış sözleşmesi imzalandığı,davacı şirket yetkilisinin 23.09.2011 tarihinde davalıya kalan satış bedelinin ödenmesi veya taşınmazı tahliye etmesi konusunda ihtarname keşide ettiği ve 31.10.2009 tarihinde eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır.

Davacı, kayden maliki oldukları 14 parselde yer alan 6 nolu bağımsız bölümde davalının temmuz/2010 döneminden beri oturduğunu, çekişmeli yerin satışı konusunda anlaşdıklarını ancak peşinat olarak 60.000,00 TL ödediğini, bakiye satış bedeli 130.000,00 TL'nin ödenmediğini ileri sürerek peşin ödenen 60.000,00 TL'nin mahkeme veznesine depo edilmesi ile davalının taşınmaza vaki haksız el atmasının önlenmesine ve ecrimisile karar verilmesini istemiştir.

Gerçekten de, taşınmazın haricen satıldığı ve bir kısım bedelin davacı tarafından tahsil edildiği dosya kapsamı ile sabittir. Esasen bu husus davacının da kabulündedir.

Hemen belirtilmelidir ki, Borçlar Kanununun tapulu olan taşınmazların temliki 2644 sayılı Tapu Kanununun 26. Maddesi, BK 213, Türk Medeni Kanunu'nun 706 ve Noterlik Kanununun 60. maddesi hükmü gereğince resmi şekilde yapılmadıkça hukuken değer taşınmaz Bir başka ifadeyle harici satış mülkiyetin naklinin sebebini teşkil etmez. Ne var ki, harici satış satın alana mülkiyet hakkı sağlamaz ise de kişisel hak sağlayacağı açıktır. 1940 tarih, 2/77 sayılı içtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere, haricen satın alanın arsa malikine ödemiş olduğu satış bedelinin kendisine iade edilinceye kadar taşınmazı alıkoyma (hapis) hakkı bulunduğu ve bunun da kişisel hak olduğu tartışmasızdır.

Somut olayda, kayda üstünlük verilerek ve hapis hakkı tanınmak suretiyle el atmanın önlenmesine karar verilmesinde ve yukarıda belirtilen içtihat gözetilerek ecrimisil isteminin reddedilmesinde bir isabetsizlik yoktur.Öte yandan, dava Türk Medeni Kanununun 683. ve devamı maddelerine dayalı mülkiyet hakkından kaynaklanan bir dava olduğundan ,davaya Asliye Hukuk Mahkemesince bakılması doğrudur.Tarafların bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir,reddine.

Tarafların diğer temyiz itirazlarına gelince; davacı dava açılmadan önce ihtarname keşide etmiş olup,davalının ihtarname gereğini yerine getirmemekle davanın açılmasına sebebiyet verdiği kuşkusuzdur. Öte yandan,davalı davanın başından beri çekişmeli daireye zorunlu,faydalı masraflar yaptığını savunmuştur.

Hal böyle olunca;yerinde yeniden keşif yapılarak davalı tarafından zorunlu faydalı masraf yapılmış ise Türk Medeni Kanununun 994.maddesi gözetilerek bunların belirlenmesi ve davalı tarafından ödenen ve mahkeme veznesine depo edilen miktara ilave edilerek bulunacak miktar üzerinden davalı lehine hapis hakkı tanınmak suretiyle el atmanın önlenmesine karar verilmesi gerekirken bu hususun gözardı edilmesi doğru olmadığı gibi; davalının dava açılmasına sebebiyet verdiği anlaşıldığından yargılama giderlerininde davalı üzerinde bırakılması gerekirken davacı üzerinde bırakılması da isabetsizdir.