Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2013/3652 K.2014/156

Taraflar arasında görülen tapu iptali -tescil veya tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde duruşma istemli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 14.01.2014 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat Ş.S. A.ile temyiz edilen vekili Avukat N. Ç. geldiler,duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, ehliyetsizlik ve muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı taktirde tenkis isteğine ilişkindir.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın davalıya temliki tarihinde mirasbırakan .T.'in fiil ehliyetine haiz olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; L.T.’in çekişme konusu 294 ada 1 parsel sayılı taşınmazı 08.05.2007 tarihli akitle ölünceye kadar bakma koşuluyla kızı davalıya temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Davacı N.B.T. mirasbırakan L. T.’in ölen oğlu N.T.’in kızı olduğunu, muris L.’nin çekişme konusu 294 ada 1 parsel sayılı taşınmazı davalıya devrettiği tarihte fiil ehliyetine haiz olmadığını, temlikin mirasçıdan mal kaçırmak amacıyla yapıldığını, davalının bakım görevini yerine getirmediğini ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Davalı ise, dava konusu taşınmazın temliki tarihinde murisin fili ehliyetini haiz bulunduğunu, iddiaların doğru olmadığını, bakım görevini yerine getirdiğini savunmuş, davanın kabulü kararı üzerine hükmü temyizinde ise, davacının murisin oğlu Nejat’ın evlatlığı olup dava açma sıfatının bulunmadığını bildirmiştir.

Gerçekten de, Dairece Uyap'tan elde edilen aile nüfus kayıt tablosundan; davacı N.B. T.’in Bursa 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 26.04.1995 tarihli, 1995/511 esas, 1995/435 karar sayılı ilamı ile ve Bursa 5. Noterliğinin 27.04.1995 günlü, 19254 yevmiye nolu senedine istinaden murisin oğlu N.T.’in evlatlığı olduğu, N. T.’in 04.04.2007 tarihinde, mirasbırakan L.T.r’in ise 09.09.2007 tarihinde öldüğü görülmektedir.

Türk Medeni Kanununun 500. maddesine göre;evlatlık ve alt soyu, evlat edinene kan hısımı (altsoyu) gibi mirasçı olurlar.Evlatlık ve altsoyu, evlat edinenin hısımlarının mirasçısı değildir. Tek yanlı bir mirasçılık söz konusudur.Ölümle evlatlık ilişkisi sona ereceği için evlat edinenin ölümünden sonra ona kendi mirasbırakanlarından gelen miras evlatlık ve alt soyuna geçmez.

Bilindiği gibi, sıfat dava şartı olup, mahkemece, davanın her aşamasında re’sen gözetilmesi gereken bir usul kuralıdır.

Hâl böyle olunca; davacının mirasbırakan Lütfiye’ye mirasçı olup olmayacağı, dolayısıyla dava açma sıfatının bulunup bulunmadığı hususunun ve hasımsız olarak açılan dava sonucunda elde edilen ve dosyaya ibraz edilen mirasçılık belgesi değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.