Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2013/3692 K.2013/4025

Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, çaplı taşınmazlara elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, çekişme konusu 14 parsel sayılı taşınmazın davacı adına kayıtlı olduğu, 13 parsel sayılı taşınmazda ise davacı ve dava dışı kişilerin paylı mülkiyet üzere malik oldukları, davacının çekişme konusu taşınmazlara davalının haklı ve geçerli neden olmaksızın müdahale ettiğini ileri sürerek eldeki davayı açtığı, davalının ise harici satış savunmasında bulunduğu ve taşınmaza zorunlu ve faydalı giderler yaptığını belirttiği ve bu yönde delil bildirildiği anlaşılmaktadır.

Ne var ki, mahkemece davalının savunması doğrultusunda ibraz ettiği delilleri yeterince toplanmamış, harici satın almaya yönelik bir değerlendirme yapılmamıştır.

Bilindiği üzere, tapulu taşınmazların mülkiyetinin naklinin Türk Medeni Kanununun 706, Borçlar Kanununun 213 ve Tapu Kanununun 26. maddeleri gereği resmi şekle bağlı olduğu tartışmasızdır. Anılan hükümler karşısında harici satışa değer verme olanağı yoktur. Ancak, harici satışın kanıtlanması halinde satın alana kişisel hak sağlayacağı ve bu kişisel hakkın da TMK.nun 994. maddesinde öngörülen hapis hakkı olacağında kuşku yoktur.

Hal böyle olunca; davalının tüm delillerinin toplanması, tanıklarının dinlenmesi, 10.7.1940 tarih, 2/77 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı da gözetilerek harici satın almaya yönelik savunmanın değerlendirilmesi, kanıtlanması halinde sözleşmesinin lehtarına hapis hakkı sağlayacağı düşünülmek ve Türk Medeni Kanununun 994. maddesi hükmü de dikkate alınarak satış bedeli ve zorunlu-faydalı giderler yönünden hapis hakkı tanınmak suretiyle elatmanın önlenmesine karar verilmesi gerekirken, anılan husus gözardı edilerek eksik inceleme ile karar verilmiş olması doğru değildir.