KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2013/4030 E., 2014/719 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Ocak 2014
- Dava türü
- ELATMANIN ÖNLENMESİ-ECRİMİSİL
Karar Metni
256 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen davada;
Davacı, kayden maliki olduğu 2568 parsel sayılı taşınmazdaki 1 nolu bağımsız bölümü davalının haksız kullandığını ileri sürerek elatmanın önlenmesine ve 1.000,00.-TL ecrimisilin tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, dava konusu daireyi uzun yıllardır kullandığını, taşınmazın davacıya devrinin hileli ve muvazaalı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, çekişme konusu bağımsız bölümü davalının haksız kullandığı, davacının taşınmazı edinme tarihinden dava tarihine kadar belirlenen ecrimisil hüküm altına alınması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davalı tarafından süresinde duruşma istemli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 21.01.2014 Salı günü saat 9.43'de daireye gelmeleri için taraf vekillerine tebligat yapıldığı halde gelmedikleri anlaşıldı, incelemenin dosya üzerinde yapılmasına, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
-KARAR-
Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle çekişme konusu 1 nolu bağımsız bölümün kayden davacı adına kayıtlı olduğu, davalı ... adına Büyükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile Mahkemesi sıfatıyla) 17.12.2008 tarihli, 2008/228 esas,
2008/1245 karar sayılı ilamı ile 2568 parsel sayılı taşınmazdaki 2 nolu bağımsız bölümün tesciline karar verildiği ve eldeki davaya konu edilen 1 nolu bağımsız bölüm bakımından kayda üstünlük tanınmak suretiyle yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru olduğuna göre davalının temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2013/4030, K. 2014/719, 21 Ocak 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama