Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2013/4381 K.2013/5109

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar vekili 23.7.2004 havale tarihli dilekçe ile;.... Belediye Encümeninin 26.8.2002 gün 1805 ve 24.7.2003 gün 1164 sayılı kararları üzerine müvekkillerinin kayden paylı malik oldukları 352 ada 43 sayılı taşınmazın ifraz edilerek 1.486,47m2 yüzölçümlü kesiminin 352 ada 93 parsel numarasıyla ilk öğretim tesis alanı olarak İl Özel İdaresi adına 24.7.2003 tarihinde tescil edildiği, .... Belediye Encümeninin 26.8.2002 gün 1805 ve 24.7.2003 gün 1164 sayılı kararlarının iptali için İdare Mahkemesinde dava açtıklarını bildirip bu davaların sonucunun beklenmesi ve yolsuz tescile dayalı tapu kaydının iptal edilerek müvekkilleri adına tescili isteğinde bulunmuştur.

Davalı kurum; davacılar tarafından ....'a verilen vekalet uyarınca çekişmeli taşınmazın kurumlarına bağışlandığını , yolsuz tescilin bulunmadığını bildirerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ... Belediye Encümeninin 26.8.2002 gün 1805 sayılı kararının ....6.İdare Mahkemesinin 14.3.2008 gün 2004/1166-2008/434 sayılı kararıyla, ... Belediye Encümeninin 24.7.2003 gün 1164 sayılı kararının ise ....6. İdare Mahkemesinin 14.3.2008 gün 2005/901-2008/433 sayılı kararıyla iptal edildikleri gerekçesiyle davanın kabulüne, 352 ada 93 sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile paylı olarak davacılar adlarına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Karar, davalı kurum tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, yolsuz tescil hukuksal nedenine dayalı tapu iptali tescil isteğine ilişkindir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre mahkemece davanın kabulü yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak;çekişmeli taşınmaz 352 ada 93 parsel sayılı taşınmaz olduğu halde maddi yanılgı sonucu 352 ada 92 parsel hakkında hüküm kurulması doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.