Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2013/5015 K.2013/12933

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 261 parsel sayılı taşınmazdaki 5000/40750 payının, davalı tarafından açılan ve şeklen kesinleşen şuf’a davası sonucunda davalı adına tescil edildiğini, daha sonra tescile dayanak kararın temyiz edildiğini ve şuf’a davasının reddedilerek kesinleştiğini, davalı adına pay tescilinin dayanaktan yoksun hale geldiğini ileri sürerek, tapu iptal ve tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddiaların kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz talebinin reddine ilişkin Ek-Karar, davalı tarafça süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, yolsuz tescil hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkin olup, iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin olarak verilen 05.02.2013 tarihli Ek-karar temyiz edilmiştir. Gerekçeli kararın davalı vekiline 09.04.2012 tarihinde tebliğ edildiği, davalı vekilince temyiz dilekçesinin 24.04.2012 tarihinde verildiği ve kaydının yapıldığı, maktu temyiz harcının 25.04.2012 tarihinde yatırılmış ise de, somut olayda temyiz dilekçesinin yasal süresi içinde verildiği gözetildiğinde.

25.01.1985 gün ve 1984/5 - 1985/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince 1086 sayılı HUMK'nun 434/-3. maddesinin hiç temyiz harcı yatırılmayan durumlarda da kıyasen uygulanması gerektiği, dosyada temyiz eden vekiline temyiz harcının yatırılması yönünde ihtarat da bulunmadığı anlaşıldığından, temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin 05.02.2013 tarihli Ek kararın kaldırılmasına karar verilip işin esasının incelenmesine geçildi.