KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2013/9628 E., 2014/1501 K.·Mahkemesi : Ulubey(ordu)(kapatılan) Asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Ocak 2014
- Tarihi
- 03/04/2012
- Numarası
- 2010/82-2012/61
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar Mustafa ve İsmail tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...... raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;
-KARAR-
Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan M.. Ç.. ve İ.. Ç.. tarafından temyiz edilmiştir.
Dava konusu 594,884,885,907 ve 1019 parsel sayılı taşınmazlarda davacıların paydaş oldukları,temyiz eden davalıların da çekişme konusu 907 parsel hariç diğer taşınmazlarda pay sahibi oldukları kayden sabittir.
Davacılar, davalıların taşınmazları haksız bir şekilde kullandıklarını ileri sürerek, 1984-2009 tarihi arası için ecrimisil isteğinde bulunmuşlardır.
Bilindiği üzere ecrimisil, kötüniyetli zilyedin geri vermekle yükümlü olduğu bir şeyi haksız olarak alıkoyması nedeniyle kayıt malikine ödemekle yükümlü olduğu en azı kira geliri, en çoğu ise mahrum kalınan gelir kaybı olan bir tür haksız kullanım tazminatıdır. Açıklanan bu tanıma göre, bir taşınmazı haksız olarak kullanan ya da başkasına kullandıran kişinin ecrimisille sorumlu olacağı açıktır.
Ayrıca dava konusu bir kısım taşınmazlarda temyiz eden davalıların da paydaş oldukları gözetildiğinde paydaşların, kural olarak intifadan men edilmedikçe birbirlerinden ecrimisil isteyemeyecekleri de tartışmasızdır.
Somut olayda, taşınmazların uzun süredir davalılar tarafından kullanıldığı, davacıların bu kullanıma ses çıkarmayarak rıza gösterdikleri ve dava açmakla rızalarının geri alındığı sabittir.
O halde, ecrimisil isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmesi yerinde değildir.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2013/9628, K. 2014/1501, 30 Ocak 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama