Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2014/1100 K.2014/3159

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan tüm delillerden, çekişme konusu Belediye İş Merkezi ve Belediye Kültür Merkezi'nin 301 ada 1 parsel, 303 ada 1 ve 2 parsel, 281 ada 2 ila 17 parseller ve 283 ada 1 nolu parseller üzerinde kaldığı, tapu kayıtlarının Davacı Belediye Başkanlığı ile dava dışı kişiler adına olduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; ecrimisil, kötü niyetli zilyedin taşınmazı işgal ettiği dönem için taşınmaz malikine ödemek zorunda olduğu bir tazminattır.

Hemen belirtmek gerekir ki; uygulamada; taşınmazı kullanan kişi, haklı bir sebebe dayandığına inanarak veya bir edim karşılığı ya da davacının rızası dahilinde kullandığından bahisle yararlanmayı sürdürüyorsa (harici satış, fiili taksim, kira sözleşmesi vs.); bu gibi hallerde, rızanın ortadan kalkması veya tarafların aldıklarını iade etmesine kadar taşınmazı elinde bulundurma haksız ve kötü niyetli kullanım kabul edilmemektedir. Kişinin bu kullanımı haksız ve kötü niyetli bulunmadığından tazminat ile de sorumlu tutulmamaktadır. Hazine ve kamu kurumlarına ait taşınmazların devri veya üçüncü kişilere kullandırılması 2886 sayılı Devlet İhale kanununu hükümlerine tabi olup, karşılıksız kullandırılması veya rızaya dayalı olarak kullanılması mümkün değildir.

Somut olayda, dava konusu taşınmazlara ait tapu kayıtları yargılama sırasında getirtilmemiş, ve mahkemece davalının kullanımının rızaya dayalı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hal böyle olunca, dava konusu taşınmazlara ait tapu kayıtları eksiksiz getirtilerek, mahalline uygulanarak davalının kullandığı yerler keşfen belirlenmeden ve Belediye Başkanlığına ait olan taşınmazların rızaya dayalı kullanımı mümkün olmadığı gözardı edilerek eksik inceleme, araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.