Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2014/12568 K.2015/14511

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, çekişme konusu 34 parsel sayılı taşınmazda davalılar ile birlikte paylı mülkiyet üzere malik olduğunu, davalıların ölen anne ve babalarını taşınmazın bir bölümüne defnettiklerini ileri sürerek mezarların nakli yoluyla elatmanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.Davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece ".....

1593 sayılı Umumi Hıfzıssıhha Kanununun 211.maddesinde aynen '' mezarlık ittihaz olunan yerlerden başka yerlere ölü defni memnudur.

Fevkalade hallerde ve sıhhi mahzur mevcut olmadığı takdirde İcra Vekilleri Heyeti karariyle muayyen ve malüm mezarlıklar haricinde ölü defnine müsaade edilir'', aynı Kanunun 215.maddesinde ise ''bu kanunun tarifi dahilinde defin ruhsatiyesi alınmadıkça ve ibraz olunmadıkça hiç bir cenazenin defni caiz değildir.'' hükmü öngörülmesine rağmen mahkemece, değinilen yasal düzenleme gözetilmeksizin ve bu konuda bir irdeleme ve değerlendirme yapılmaksızın TMK'nun 688 ve devam eden hükümleri gereğince değerlendirme yapılarak neticeye gidilmesinin doğru olmadığı'' gerekçesiyle bozulmuş,

mahkemece bozma ilamına uyulduktan sonra davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı Tahsin tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...................'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-