Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2014/14128 K.2014/18440

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı vekili ve davalı asil tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu,açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, taşınmazın 2981 Sayılı Yasanın 2/a sırasında sayılan belediye ve mücavir alan sınırları içerisindeki gecekondu niteliğinde bulunduğu, aynı Yasanın 18/d bendi gereğince ecrimisil tahakkuk ettirilemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine ilişkin olarak verilen karar Yargıtay 3. Hukuk Dairesince "... dava konusu taşınmazın 2981 sayılı kanunun kapsamında bulunup bulunmadığının saptanması ve ortaya çıkacak sonuç doğrultusunda bir hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulmasının doğru olmadığı gerekçesiyle bozulmuş,

mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan araştırma ve inceleme sonunda teknik bilirkişinin raporuna atfen 565 ada 65 ve 67 parsel sayılı taşınmazların 2981 sayılı Kanun uygulaması sonucu oluşmuş parseller olmadığı gibi davacıya yapılan bir tahsisin de bulunmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Toplanan delillerden ve tüm dosya içeriğinden, 2523 m2 yüzölçümlü tarla niteliğindeki 565 ada 65 ve 7689 m2 yüzölçümlü bağ yeri niteliğindeki aynı ada 67 parsel sayılı taşınmazların "Şeyh Mehmet Tacettin Vakfı" adına hükmen edinme sebebine dayalı olarak 28.06.2002 tarihinde tescil edildiği,yapılan keşif neticesinde elde edilen teknik bilirkişi raporunda davalıya ait toplam 208,91 m2 yüzölçümlü yapının ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 10,69 m2 lik bölümünün çekişme konusu 65 ve 67 parseller dışında buna karşın (B) harfi ile gösterilen 198,22 m2 lik bölümünün ise çekişme konusu 65 ve 67 parseller içerisinde kaldığı,

davacı idarenin taşınmazların toplam 209 m² lık kısmını davalının gecekondu ve bahçe olarak kullanmak suretiyle işgal ettiğini ileri sürerek 1.10.2003-31.01.2009 tarihleri arasındaki dönem için tahakkuk eden toplam 4.231,00 TL ecrimisil isteğiyle eldeki davayı 27.04.2009 tarihinde açtığı,yargılama sırasında belediyece yapılan imar uygulamasında bir bölümünün 2.869,66 m2 yüzölçümlü park niteliğindeki 7602 ada 1 parsel sayılı taşınmaz içerisinde kaldığı ve anılan imar parselinin 24.06.2010 tarihinde dava dışı Melikgazi Belediyesi adına tescil edildiği,davalıya ait yapının tamamının da anılan imar parseli içersinde kaldığı,

dava konusu yerin 2981 sayılı kanunun 2/a maddesinde sayılan belediye ve mücavir alan sınırları içerisindeki gecekondu niteliğinde bulunduğu anlaşılmaktadır.

Öte yandan,fen bilirkişisince düzenlenen krokide vakıf yeri olarak gösterilen ve park alanı içerisinde kalan 565 ada 67 parsel sayılı taşınmazla ilgili açılıp red ile sonuçlanan ve derecattan geçerek kesinleşen (Kayseri 1. Sulh Hukuk Mahkemesi 2011/1331 E. 2013/57 K.,Kayseri 2. Sulh Hukuk Mahkemesi 2009/437 E. 2010/1537 K.,Kayseri 2. Sulh Hukuk Mahkemesi 2009/436 E. 2010/1710 K.,Kayseri 4. Sulh Hukuk Mahkemesi 2010/1393 E. 2011/546 K. ve Kayseri 4. Sulh Hukuk Mahkemesi 2010/1395 E. 2011/548 K. sayılı) davalar sonucu verilen kararlar eldeki dava için kesin delil ve emsal niteliğindedir.

Hal böyle olunca, dava konusu taşınmazın 2981 sayılı kanunun kapsamında kaldığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı olduğu biçimde karar verilmiş olması doğru değildir.