Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2014/14158 K.2016/1842

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı ... tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Davacı, paydaşı olduğu 3086 parsel sayılı taşınmazın yaklaşık 8 m2 lik kısmına komşu 3087 parsel maliki davalının taşkın ev yapmak suretiyle tecavüz ettiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesine karar verilmesini istemiş; yargılama sırasında ise 3087 parsel sayılı taşınmaz 3. kişi ...'ya satış aktiyle temlik edildiğinden anılan kişi davaya dahil edilmiş; davacı son celse yıkım isteğinde de bulunmuştur.

Davalı, 26.03.2010 tarihinde aldığı taşınmaz üzerindeki evin 1970'li yıllarda yapıldığını, ölçüm veya yapım hatası nedeniyle tecavüzün meydana geldiğini belirtip davanın reddini savunmuştur.

Dahili davalı, davanın esası hakkında beyanda bulunmamıştır.

Mahkemece, davacının paydaşı olduğu taşınmaza komşu 3087 parsede bulunan yapının 12,49 m2 taşkın olduğunun keşfen saptandığı gerekçesi ile hem davalı hem de dahili davalı hakkındaki davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan dellilerden; kayden davacının paydaşı olduğu 3086 parsel sayılı taşınmaza komşu 3087 parsel malikince taşkın yapı yapılmak suretiyle elatıldığı, ancak yargılama aşamasında davalı ...'un 3087 parsel sayılı taşınmazı 29.03.2013 tarihinde dahili davalı ...'ya satış suretiyle devrettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; elatma haksız eylem olup elatmanın önlenmesi davaları haksız eylemi gerçekleştiren kişi ya da kişiler aleyhine açılır.

Somut olayda, aleyhine dava açılan ... taşınmazı ...'ya temlik etmekle artık eski kayıt maliki davalı ...'un elatması sona ermiştir.

Hâl böyle olunca, davalı ... aleyhine açılan elatmanın önlenmesi davasının konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi ve 6100 sayılı HMK. nun 125/1-a maddesindeki düzenleme uyarınca dava konusunu devreden davalının devralan davalı ile birlikte yargılama giderlerinden müteselsilen sorumlu tutulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığı gibi başlangıçta dava konusu edilmeyen bir hususun ıslah yoluyla dava konusu edilmesine bir olanak bulunmadığı gibi gerek 492 sayılı Harçlar Yasasının 16. maddesi ve gerekse 04/03/1953 tarih, 10/2 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca yıkım yönünden bir dava değeri gösterilmediği ve harç da yatırılmadığına göre bu istek bakımından karar verilmiş olması da isabetsizdir.