Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2014/14627 K.2016/10482

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi, ecrimisil, yıkım ve eski hale getirme davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 22.11.2016 Salı günü saat:09.30' da daireye gelmeleri için taraf vekillerine tebligat yapıldığı halde gelmedikleri anlaşıldı, incelemenin dosya üzerinde yapılmasına, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi, ecrimisil, yıkım ve eski hale getirme isteklerine ilişkindir.

Davacı, kayden paydaşı olduğu 423 parsel sayılı taşınmaza ziraat ortakçısı olan davalı ...’in çardak kurmak suretiyle taşınmazın kullanım şeklini değiştirdiğini, bahse konu kullanım şekline davacının başlangıçta engel olmadığını, daha sonra paydaşlardan ...’in oğlu olan davalı ...’in, davalı ... ile birlikte çekişmeli taşınmaz üzerine mutfak, wc, çardak yapmak suretiyle elatmaya ve değişik şekilde kullanıma devam ettiklerini, kapama fıstık bahçesi olan taşınmazın kullanım amacının değiştiğini ileri sürerek, davalıların taşınmazı değişik kullanım şeklindeki elatmalarının önlenmesini, 20.000,00 TL ecrimisilin davalılardan alınmasını, yapıların yıkımını ve taşınmazın eski hale getirilmesini istemiş, 20/02/2014 tarihli celsede davacı vekili ecrimisil isteğinden feragat etmiştir.

Davalı ..., çekişmeli taşınmazın yaklaşık 2 yıldır çay bahçesi olarak kullanıldığını, diğer davalı ...’ın çay bahçesi olarak kullanılması ile bir ilgisinin bulunmadığını, inşa edilen mutfak vb. yapıların ise kamulaştırılan 424 parsel sayılı taşınmaz üzerinde kaldığını ve bu nedenle eşi...’in Hazineye ecrimisil ödediğini bildirip davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., babası...’in çekişmeli taşınmazda paydaş olduğunu, ...’da işçi olduğunu ve taşınmazı çay bahçesi olarak kullanmasının söz konusu olmadığını, dava dışı 424 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının... tarafından çay bahçesi olarak işletildiğini bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişme konusu 423 parsel sayılı taşınmazın daha önce dava dışı 424 parsel sayılı taşınmaz ile bir bütün hâlinde iken kamulaştırma sonucu taşınmazın bir bölümünün 423 sayılı parsel olarak davacı ... ile dava dışı... ve ... adına 29/03/2002 tarihinde tescil edildiği, kalan bölümünün 424 parsel numarasını aldığı, dava dışı 424 sayılı parselin bir kısmının göl içerisinde bir kısmının ise göl kenarında kaldığı,

yapılan keşif sonrası alınan 11/06/2013 tarihli fen bilirkişi raporu ve ekli krokiden anlaşılacağı üzere mutfak ile kapalı ve oturma açık alanlarının Hazine adına kayıtlı dava dışı 424 sayılı parsel üzerinde bulunduğu, ancak ekli krokide ‘’ WC1 ‘’ olarak gösterilen tuvaletin yaklaşık 1,35 m²'lik kısmının davacının paydaşı olduğu 423 sayılı parsele tecavüzlü olduğu, tuvaletin kalan 8,61 m²'lik kısmının ise tapulama harici bırakılan alanda kaldığı saptanmıştır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) “Mülkiyet Hakkının İçeriği” başlıklı 683. maddesi; “Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir.” hükmünü içermektedir.

O hâlde, çekişme konusu 423 parsel sayılı taşınmaza, davalılarca yapılan tuvaletin 1,35 m²'lik kısmının tecavüzlü olduğu keşfen saptandığına göre, anılan müdahalenin giderilmesi için el atmanın önlenmesine ve yıkıma karar verilmesi gerekmektedir.

Öte yandan, davacı çekişmeli 423 parsel sayılı taşınmaza üzerine mutfak, wc, çardak vb yapılar yapılarak kapama fıstık bahçesi niteliğindeki taşınmazın kullanma biçiminin değiştirildiğini iddia etmiş ise de anılan yapıların büyük bir çoğunluğunun Hazine adına kayıtlı dava dışı 424 sayılı parsel içerisinde kaldığı ve keşfen saptanan 1,35 m²'lik bir tecavüzün de taşınmaz niteliğini değiştirmeyeceği açıktır.

Hâl böyle olunca; davacının mülkiyet hakkına üstünlük tanınarak fen bilirkişi krokisinde WC1 ile gösterilen 1,35 m²'lik bölüm yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, 4721 sayılı TMK’nun 683. maddesi gözardı edilerek davanın tümden reddedilmesi doğru değildir.