Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2014/15856 K.2015/566

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava konusu 574 ada 1 parsel sayılı taşınmazı 2. İcra Müdürlüğünün 2002/969 sayılı icra dosyası üzerinden yapılan takip sonucunda ihale ile 7.9.2006 tarihinde satın aldığını, davalıların dava dışı borçlu şirket yetkilileri ile kira sözleşmesi yaptıklarını öne sürerek taşınmazı tahliye etmediklerini belirtip ecrimisile karar verilmesini istemiş; yargılama sırasında talebini ıslah ederek, tahliye anında davalılarca götürülen ve zarar verilen eşyalar için maddi tazminat da talep ettiğini bildirmiştir.

Davalılar, çekişme konusu taşınmazda bulunan fabrika binasının belirli bölümlerini 19.7.2006 tarihli kira sözleşmesi ile kiraladıklarını, icra müdürlüğünce kendilerine 4.9.2008 tarihine kadar tahliye için süre verildiğini, 3.9.2008 tarihinde taşınmazın tahliye edildiğini, bu nedenle ecrimisil istenemeyeceğini belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, 8.7.2008 tarihinde düzenlenen tutanak ile icra müdürlüğü tarafından İcra İflas Kanununun 135/2. maddesi gereğince davalı İbrahim'e 15 gün içerisinde taşınmazı tahliye etmesinin bildirildiği, davacının ancak bu sürenin bittiği 24.7.2008 tarihinden dava tarihine kadar ecrimisil isteyebileceği, davalılar tarafından zarar verildiği veya alındığı iddia edilen mütemmim cüzlerin nelerden ibaret olduğu, değeri vs. konularda herhangi bir tespit yapılmadığı, afaki olarak hesaplama yapılmasının hakkaniyete uygun olmayacağı, ayrıca söz konusu zararın davalılarca gerçekleştirildiği iddiasının yeterli deliller ile kanıtlanamadığı gerekçesiyle ecrimisil isteğinin kısmen kabulüne, maddi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ............'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, müstakilen ecrimisil; ıslahla ecrimisil ve maddi tazminat isteklerine ilişkindir. Mahkemece, ecrimisil isteğinin kısmen kabulüne, tazminat isteğinin reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, davacının çekişme konusu 574 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 1853/2400 payını 7.9.2006 tarihinde yapılan ihalede satın aldığı, davalıların dava dışı Mustafa Kaygusuz ile yaptıkları 19.7.2006 tarihli adi yazılı kira sözleşmesine dayanarak taşınmazı kullandıkları, taşınmazın boşaltılması için 8.7.2008 tarihinde İİK'nun 135/2 maddesi uyarınca davalılara 15 gün mehil verildiği, 5.9.2008 tarihinde ecrimisil isteğiyle dava açıldığı,

22.4.2010 tarihinde dava ıslah edilerek ecrimisilin yanı sıra davalılarca alındığı iddia edilen menkul eşyalar ve taşınmaza verilen zararlar için 20.000,00.-TL maddi tazminat istenildiği, mahkemece 3 kez bilirkişi incelemesi yaptırıldığı, 14.11.2012 havale tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınarak ecrimisil isteğinin kısmen kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerek 4721 s. TMK'nun 705. maddesi, gerekse İİK'nun 134. maddesi hükümleri gereği cebri icrada mülkiyet ihale ile alıcıya geçer. Tescil veya teslim cebri artırmalarda mülkiyetin geçişi için zorunlu değildir. TMK'nun 705. maddesinin 2. fıkrasında da belirtildiği gibi, tescil ihale yoluyla mülkiyet kendisine geçen alıcının, temliki tasarrufta bulunabilmesi için gereklidir. İhale ile mülkiyeti kazanan alıcı, kural olarak taşınmazın yarar ve hasarını da üstlenmiş olur.

(6098 sayılı TBK m. 208) Bu durumda alıcı malik sıfatıyla, taşınmazı işgal eden şahsın tahliyesini (İİK m. 135/2 kapsamında) isteyebileceği gibi, fuzuli şagil aleyhine ecrimisil istemiyle dava da açabilir. Ancak açılacak bu davada ecrimisil, borçluya gönderilecek ihtarın tebliginden 15 gün sonrası için istenebilecektir.

İhalenin feshi istenilmiş ise, bu konudaki dava sonuçlanıp ihale kesinleşinceye kadar, satılan taşınmaz icra dairesi tarafından muhafaza ve idare edilir (İİK m 134/1).

Somut olayda, yukarıda değinilen yasal düzenlemeler dikkate alınarak, ihale tarihinden sonra İİK'nun 135/2. maddesi uyarınca yapılan ihtarda verilen 15 günlük sürenin bitiminden (24.7.2008 tarihinden) dava tarihine kadar ecrimisil hesabı yapılarak, belirlenen miktara hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Öte yandan, davacının taşınmazda paydaş olduğu gözetilmeden payı oranında ecrimisile hükmedilmesi yerine taşınmazın tamamı için belirlenen miktara hükmedilmesi doğru değil ise de, bu husus davalılar tarafından temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Ayrıca, davacının maddi tazminat isteği yönünden usulünce açılıp harçlandırılan bir dava bulunmamaktadır. Kısmi ıslah ile de, dava dilekçesinde bulunmayan bir talebin davaya dahil edilmesi olanağı bulunmadığından, mahkemece maddi tazminat isteğinin reddine karar verilmesi, bu gerekçeyle sonucu itibariyle doğrudur.