KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2014/1627 E., 2015/11285 K.·Mahkemesi : İstanbul Anadolu 17. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Ekim 2015
- Tarihi
- 14/11/2013
- Numarası
- 2012/301-2013/446
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen davada;
Davacılar, mirasbırakanları N. S. 'nın 2339 ada 2 parselde kayıtlı taşınmazda paydaş iken kendine ait 55/109 payın 40/109 payını oğlu A. S.'ya satış göstererek muvazaalı olarak devrettiğini, satışın gerçek olmadığını ileri sürerek, A. S. adına kayıtlı 40/109 payın tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tescilini istemişlerdir.
A. S. mirasçıları olan davalılar, satışın gerçek olduğunu, taşınmazın değer kazanmasından sonra bu davanın açıldığını bildirerek davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davalılar vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 05.10.2015 Pazartesi günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edenler vekili Avukat gelmedi, temyiz edilenler vekili Avukat A. P. Ç. geldi, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi S. A. arafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:
-KARAR-
Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, davalı vekiline tanıklarla ilgili eksik gider avansının yatırılması ve tanıkların dinlenmesi ile ilgili 14.03.2013 ve 16.07.2013 tarihli oturumlarda süre verilmesine rağmen tanıklar için eksik gider avansı karşılanmadığı gibi tanıkların da hazır bulundurulmadığı dikkate alındığında, yazılı şekilde karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre; davalıların temyiz itirazı yerinde değildir.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2014/1627, K. 2015/11285, 5 Ekim 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama