Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2014/1637 K.2014/19123

Taraflar arasında görülen davada; Davacılar, 86 ada 31 ve 1916 ada 5 parsel sayılı taşınmazların .... adlarına kayıtlı olup, bu kişilerin kendi mirasbırakanları olduğunu ileri sürerek, tapu kaydındaki kişilerle veraset belgesinde adı geçen mirasbırakanların aynı kişiler olduğunun tespitine karar verilmesini istemişlerdir. Davalı ve dahili davalı, davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın reddine ilişkin olarak verilen karar Dairece, “Dosya içeriği ve toplanan delillerden; kadastroca 86 Ada 12 Parselin başta postaca kaydı bulunmadığı gerekçesi ile Hazine adına tespit edildiği, .... ve .... mirasçısı ... ...'ın 10.11.1959 tarihli dilekçesi üzerine 17 Eylül 1318 tarihli ilmühaber içeriğine göre ".... ve karısı ...

Hanıma yarı yarıya satıldığından bahisle" anılan kişiler adına komisyon kararı ile tespit yapıldığı, böylece kesinleşerek sözü edilen kişiler adına tapuya kaydedildiği, öte yandan ...'in nüfus kaydında doğum yerinin ..., 1275 Rumi (1859 Miladi) doğumlu olup. 13 Kanunisani 1332 (26.1.1917) tarihinde öldüğü; .... kızı ... de; ... 1260 Rumi (1844 Miladi) doğumlu olup.

25 Kanunievvel 1332 (7.1.1917) tarihinde öldüğü; davacıların kök murisi ...'in çocukları ile sözü edilen ... oğlu ....'in nüfus kaydının aynı cilt ve sayfa numarasında olduğu, anılan nüfus kayıtları ile ilmühaber içeriğinin birbirlerini doğruladığı, gerek ilmühaber gerek nüfus kaydı ve gerekse tespit tutanağında ... oğlu ...'in ...bölgesi doğumlu olduğu, davacıların kök murisi ....i oğlu ... de ... asıllı olduğunun 17 Şaban 1290 tarihli belgeden anlaşıldığı, davacılar tarafından ikame edilen tüm tanıkların da aynı olguları tekrarladıkları, çekişmeli parselerden 1916 Ada 5 Parsel üzerinde bir gecekondu bulunduğu ve taşınmazın

gecekondu ile birlikte bir kısım davacılar tarafından tasarruf edildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, tapu kaydında yazılı olan kişiler ile davacı tarafın mirasbırakanlarının aynı kişiler olduğu duraksanmayacak biçimde ortaya çıkmaktadır. O halde, mahkemenin iddianın kanıtlanmadığı yönündeki gerekçesi yerinde değildir. Hâl böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken; aksine düşünceler ile reddedilmesi doğru değildir.” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar ve maddi hatanın düzeltilmesine ilişkin 21.10.2013 tarihli ek karar, davalı ve dahili davalı vekilleri tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kayıt malikleri ile davacılar murislerinin aynı kişiler olduğunun tespiti isteğine ilişkindir.

Hükmüne uyulan bozma ilamı uyarınca, yazılı şekilde tespit kararı verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.

Ancak, hükümden sonra mahkemece tapu malikleri ... ve ... mirasçılarından ...'in tereke temsilcisi olduğuna ilişkin karar altına bir açıklama şerhi verilmiştir. Bu tür davalar mirasçılardan biri tarafından da açılabileceğine göre tashih şerhi usulüne uygun değil ise de, hükmün sonucuna bir etkisi bulunmamaktadır. Bu nedenle, davalı ... vekilinin tashih şerhine ilişkin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddine.

Davalı ... Müdürlüğünün diğer temyiz itirazlarına gelince;

Hüküm temyiz eden davalı ... vekiline 18.9.2013 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi ise 3.12.2013 günü verilmiştir. Bu durumda, 8 günlük yasal temyiz süresi geçmiş bulunduğundan (6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla) 1086 sayılı HUMK'un 432/4. maddesi ve Yüksek Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 01.06.1990 tarih ve 1/4 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca temyiz isteğinin süreden reddine.

Hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda dava kabul edildiğinden, dahili davalı ... İdaresi vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usule, yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına