Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2014/16496 K.2015/1220

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı; 32, 483, 509, 584, 947, 1266, 1590, 1832, 2092 ve 2093 parsel sayılı taşınmazların tarafların murisi .......... adına kayıtlı olduğunu, tapu malikinin 10.10.1983 tarihinde öldüğünü, o tarihten bu yana taşınmazların davalı tarafından kullanıldığını, sözlü uyarı ve isteklerine rağmen elde edilen gelirden pay verilmediğini ileri sürerek 10.10.1983 tarihinden dava tarihine kadar olan dönem aralığı için toplam 6.500.-TL ecrimisil isteğinde bulunmuştur.29.09.2009 tarihli ıslah dilekçesiyle 19.219TL ecrimisil istemiştir.

Davalı; iddiaların asılsız olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; 483, 509, 584, 2092, 2093 parsellere yönelik davanın feragat yönünden, diğer parsellere ilişkin davanın ispatlanamadığından reddine yönelik verilen karar davacının temyizi üzerine bozulmuştur.

Hükmüne uyulan Yargıtay .......Hukuk Dairesinin 21.02.2011 gün 2010/20831 E-2011/2274 K saylı bozma ilamında özetle “.....Tarafların çekişmeli taşınmazlarda elbirliği halinde malik olduklarından ecrimisil isteyebilmeleri için intifadan men koşulunun aranacağı, tanıkların bir kısım taşınmazlardaki fıstık ağaçlarını murisin diktiğini bildirdikleri, bu durumda davalının eyleminin fıstık ağaçlarındaki meyveleri toplamaktan ibaret olduğundan intifadan men koşulunun aranmayacağı,

bu yönler üzerinde durularak sonucuna göre karar verilmesi “ gereğine değinilmiştir.Mahkemece bozma kararı uyarınca işlem yapıldıktan sonra 947 parsel sayılı taşınmaza ilişkin davanın ispatlanamadığından , 32 parsele ilişkin davanın feragat yönünden reddine, 1266, 1590 ve 1832 parsellere yönelik davanın kısmen kabulüne, diğer parseller hakkındaki hüküm kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.