KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2014/18141 E., 2016/6890 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Haziran 2016
Karar Metni
297 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, Tetkik Hakimi ... 'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
-KARAR-
Dava, paydaşlar arasında elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.
Davacı, 616 parsel sayılı taşınmazın kayıt maliki olan annesi ...' nin 2005 yılında öldüğünü, bu tarihten sonra taşınmazın davalı babası tarafından kullanıldığını, taşınmazdan faydalanamadığını, davalıya gönderilen ihtarnameden de sonuç alınmadığını ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istemiştir.
Davalı, dava konusu taşınmazda davacının payının çok az olduğunu, tarla ekildikten sonra ihtar gönderildiğini, ihtarnameden önce ekilen tarla için ecrimisil istenemeyeceğini, yaşlı ve sakat olması nedeniyle taşınmazı kullanmadığını, tarlayı davacı da dahil olmak üzere çocuklarının kullandığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davalının taşınmazın tamamını kullandığı gerekçesiyle, davacının payı oranında elatmanın önlenmesine, ihtar tarihi ile dava tarihi arasında hesaplanan 11,00 TL ecrimisilin davacıya verilmesine biçiminde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Dosya içeriğine, toplanan delillere hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, elatmanın önlenmesi ve ihtar tarihi ile dava tarihi arasında hesaplanan ecrimisile karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.Davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.
Ancak; mahkemece dava kısmen kabul edildiği halde kabul ve ret oranında hesaplanan 544,80 TL harç ve yargılama giderinden davalı yerine davacının sorumlu tutulması doğru değildir.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2014/18141, K. 2016/6890, 6 Haziran 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama