KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2014/19022 E., 2015/2896 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Şubat 2015
- Mahkemesi
- BAKIRKÖY 5. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
- Tarihi
- 06/05/2014
- Numarası
- 2009/145-2014/229
Karar Metni
331 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .................... raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;
-KARAR-
Asıl ve birleşen dava; ecrimisil isteğine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; dava konusu arsa vasıflı, 2554 ada 4 parsel sayılı taşınmazın "Bezmi Alem Valide Sultan Vakfı" adında kayıtlı olduğu, davalının kayıttan ve mülkiyetten kaynaklı bir hakkının bulunmadığı, zemin oturumu 60 m² olan tek katlı yığma yapı ile birlikte toplamda 65 m² alanın davalı tarafından konut ve müştemilat olarak kullanıldığı, anlaşılmaktadır.
Davacı, asıl davasında, idaresindeki Vakıf adına tapuda kayıtlı 2554 ada 4 parsel sayılı taşınmazın davalı tarafından haksız bir şekilde konut ve bahçe amaçlı kullanıldığını, tebliğ edilen ecrimisil ihbarnamesine rağmen istenen miktarın ödenmediğini ileri sürerek, 01.05.1999 ile 30.04.2009 arasındaki dönem için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 20.302,00-TL ecrimisilin işgalin başladığını tarihten itibaren kademeli faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiş;
birleşen Bakırköy 9. Asliye Hukuk Mahkmesi 2013/59E., 2013/421K., davasında davacı bu kez, aynı hukuki nedenle çekişmeli taşınmaza ilişkin olarak 01.05.2009 ile 31.12.2012 tarihleri arasındaki dönem için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 20.436,00-TL ecrimisilin dönem sonlarından itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili isteği ile dava açmış ve anılan dava dosyası 19.07.2013 tarihinde eldeki dava dosyası ile birleştirilmiştir.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2014/19022, K. 2015/2896, 26 Şubat 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama