Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2014/19041 K.2017/489

Taraflar arasında görülen davada; Davacı, ortak mirasbırakanları Sıdıka'nın maliki olduğu, üzerinde 3 katlı bina bulunan tek taşınmazı olan 46 parsel sayılı taşınmazın “Ölünceye Kadar Bakma Sözleşmesi” ile davalıya devredildiğini, davalının evlendikten sonra muris olan annesinin davalının çocuklarına bakması için beraber yaşamaya devam ettiğini, murisin sağlığının iyi olduğu, hiç bir bakıma ve yardıma ihtiyacının olmadığı bir dönemde böyle bir sözleşme yapılmasının mal kaçırma amaçlı olduğunu ileri sürerek, muvazaalı işlem nedeniyle tapunun davacının miras hissesi oranında iptali ile adına tescilini, mümkün olmaması halinde tenkisini istemiştir

Davalı, davacının 18 yaşında iken yani 49 yıl önce evden ayrıldığını, o tarihten sonra da ne annesini ne de babasını arayıp sormadığını ve hiç bir şekilde görüşmediğini, davacının evlenip çocuk sahibi olduğunu öğrenmeleri üzerine çocuğu görmek için okula gittiklerini ancak davacının telefon ederek çeşitli hakaretlerde bulunduğunu ve bir daha kendilerinin rahatsız edilmemesini istediğini, davalının babasının 1973 yılında öldüğünü ve annesinin yalnız kaldığını, muriste kalp, guatr, kolon kanseri ve son olarak da alzaimer hastalıklarının olduğunu, bu süreçlerde sürekli olarak annesiyle ilgilendiğini,

ölümden önceki son 5 yılını da alzaimer hastası olarak geçirdiğini, altını dahi bağladığını, murisin tek geliri olan eşinden bağlanan emekli maaşının tamamen murisin bakımına harcandığını, davacının annesine hiç bakmadığını, torununu dahi göstermediğini, evlatlık vazifesini yapmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davalı ile muris arasındaki sözleşmenin ivazlı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Karar, davacı tarafından Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

./..

-KARAR-