Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2014/20471 K.2017/1813

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakan ...’ın 25.03.2005 tarihinde ölümü ile davalı torun ile birlikte mirasçı olarak kaldıklarını, murisin maliki olduğu 17, 18, 247, 248, 566 ve 265 parsel sayılı taşınmazları ile 1164 ada 1 parsel sayılı taşınmaz 1, 2, 3, 4, 6, 7, 8, 9, 10, 11 ve 12 nolu bağımsız bölümlerini davalıya tapuda satış suretiyle temlik ettiğini, asıl amacın bağış olduğunu, taşınmazları satmaya ihtiyacı olmadığını, temlik tarihinde en fazla 21 yaşında olan davalının da alım gücünün bulunmadığını, yapılan işlemlerin mirasçılardan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu iptali ile miras payları oranında adlarına tescilini istemişler, 14.05.2014 tarihli dilekçeleri ile 1, 3, 4, 6 ve 9 nolu bağımsız bölümler yönünden davadan feragat etmişlerdir.

Davalı, babası ... vefat etmeden önce muris dedesi ile birlikte bir dönem ticari faaliyet yürüttüklerini, daha sonra babasının ticari faaliyetlere devam ettiğini, murisin geçimini çiftçilikle, taşınmaz kiraları ve emekli maaşı ile sürdürdüğünü, taşınmazların bedellerinin babası tarafından ödenmesine rağmen muris adına tescil edildiğini, babası öldükten sonra gerçek hak sahibi olduğu için (babası ...'nin isteği ve dava dışı diğer kardeşlerinin onayı ile) muris dedesi tarafından taşınmazların kendisine devredildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 17, 18, 247, 248, 566 ve 265 parsel sayılı taşınmazlar yönünden iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne; ... ilinde bulunan 1, 3, 4, 6 ve 9 nolu bağımsız bölümler yönünden feragat nedeniyle, diğer bağımsız bölümler yönünden ise iddianın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-