Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2014/20551 K.2014/20120

.

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi davası sonunda, yerel mahkemece asıl davanın reddine; karşı davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı-karşı davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

- KARAR-

Asıl ve karşı dava çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, asıl davanın reddine; karşı davanın 753 ( 834 ) ve 757 parseller bakımından kabulüne, 755 parsel bakımından ise reddine karar verilmiştir.

Toplan deliller ve tüm dosya içeriği ile; asıl davada 782 parsel sayılı taşınmaza davalı-karşı davacıların, karşı davada ise 755 parsel sayılı taşınmaza davacı-karşı davalının bir müdahalesinin olmadığı, yine karşı davada 753 ( 834 ) parsel sayılı taşınmaza 24.5.2013 tarihli fen bilirkişi raporunun ekinde yeralan krokide sarı ile gösterilen bölüme asıl davanın davacısı tarafından müdahele edildiği saptanarak, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Davacı ... vekilinnin bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir . Reddine.

Davacı ... vekilinin öteki temyiz itirazlarına gelince; dava konusu 757 parsel sayılı taşınmazın Hazineye ait olduğu kayden sabittir.

Bilindiği ve 6100 sayılı Kanunu'nun 4/c maddesinde düzenlendiği üzere “ Taşınır veya taşınmaz mallarda sadece zilyetliğin korunmasına yönelik davalar” sulh hukuk mahkemelerinde görülür. Görev kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir.

Somut olayda; karşı davada 757 parsel sayılı taşınmaz bakımından zilyetliğin korunması istendiğine göre, anılan parselle ilgili isteğin sulh hukuk mahkemesinde görülmesi için eldeki davadan tefrik edilmesi gerekirken, işin esasına girilerek karar verilmiş olması doğru değildir.