Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2014/20636 K.2015/6552

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ecrimisil istemine ilişkindir.

Davacı, 176 ada 1 parsel sayılı taşınmaz maliki ... oğlu ...’nin gaip olması nedeniyle ...Sulh Hukuk Hakimliğinin 4.7.2002 tarih 2002/98 E. 2002/619 K. sayılı kararı ile İstanbul Defterdarının kayyım tayin edildiğini, davalının bina yapmak suretiyle taşınmaza tecavüz ettiğini ileri sürerek, 2.401,00 TL. ecrimisilin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davanın reddine ilişkin olarak verilen karar Yargıtay 3.Hukuk Dairesi’nce “…Davacı, .... Defterdarının TMK. ve 3561 Sayılı Kanun uyarınca usule ve kanuna uygun olarak kayyım tayinine dair karar verilmiş ve bu karar usulüne uygun şekilde iptal edilmemiş olmasına göre, işin esasına girilerek davaya bakılması gerekirken, davanın reddi doğru görülmemiştir” gerekçesiyle bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar bu kez Dairece, “kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılmasının doğru olmadığı” gerekçesi ile bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda mahkemece davacının kayyım atandığı tarih ile dava tarihi arasındaki döneme ilişkin hesaplanan 850,48-TL ecrimisile hükmedilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya içeriği ile kayyım atanan kişiye ait taşınmazı davalının haklı ve geçerli bir neden olmaksızın kullandığı saptanmak suretiyle ecrimisile hükmedilmesi kural olarak doğrudur.

Ancak, dava dilekçesinde kullanımın başlangıç tarihi olan 01/01/1997 ile 31/12/2012 tarihine kadar olan dönem için ecrimisil istendiği halde, istek gözardı edilerek kayyım atama tarihinden itibaren ecrimisile hükmedilmesi doğru değildir.