Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2014/20785 K.2015/2002

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, Denizli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2006/475 E. sayılı dava dosyasında verilen yetkiye istinaden açtıkları davada; 126 parsel sayılı taşınmazın Hüseyin kızı G. S..'e ait olduğunu ancak tapu kaydında malikin soyadının yazılmadığını oysa tapulama öncesi muhtar senedine göre taşınmazın G. S..'e ait olduğunu ve bu kişinin tapulama tesbitine itiraz ettiğini ileri sürerek tapu kaydının nüfus kaydına uygun şekilde düzeltilmesini istemiştir.

Davalı ve kayyım, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar Yargıtay 14. Hukuk Dairesi tarafından, Hüseyin kızı Gülsüm'ün nüfus kaydının tapulama tutanağında ve vergi kaydında yazılı bilgiler doğrultusunda etraflıca nüfus müdürlüğünden yeniden sorulup araştırılması, taşınmaz başında keşif yapılarak taşınmazın öncesini bilen yerel bilirkişi ve tanıklar dinlenmesi, 14.02.1960 tarihli satış senedine göre satış yapan G. S..'in kim olduğunun gerekirse köy muhtarlığı kayıtlarından da araştırılmak suretiyle saptanması gerektiği gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılama sonucunda iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı ve kayyım tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, tapu kaydında yanlış ve eksik yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir. Mahkemece iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Dosya içeriği ve toplanan deliller ile mahkemece yapılan araştırma ve incelemeye rağmen dava konusu 126 parsel sayılı taşınmazda malik görünen Hüseyin kızı Gülsüm'ün, Hüseyin kızı G. S.. olduğunun tam ve kesin olarak kanıtlanamadığı saptanmak suretiyle davanın reddi ile yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davacı tarafa yükletilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davacı tarafın temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Dahili davalı kayyım vekilinin temyiz itirazlarına gelince, her ne kadar kayyım tarafından dosyaya 64.00-TL masraf yatırıldığı belitilerek temyiz isteminde bulunulmuşsa da, 01.06.2010 tarihli duruşma tutanağına düşülen şerhte 14.00-TL posta pulunun davalı vekili tarafından yatırıldığı belirtildiğinden bu masrafın kayyım tarafından ödenip ödenmediğinin tam olarak anlaşılamadığı buna karşın kayım tarafından 05.07.2010 tarihinde 50.00-TL gider avansı yatırıldığı halde kayyım lehine yalnızca 25.00-TL yargılama giderinin tahsiline karar verilmesi doğru değil ise de anılan bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerekli kılmadığından mahkeme

kararının hüküm kısmının 4. fıkrasında yer alan "Kayyum tarafından tanıklar için yapılan 25,00 TL yargılama giderinin davacılardan alınarak kayyıma verilmesine" ibaresinin çıkarılarak yerine 4. fıkra olarak "Kayyım tarafından gider avansı olarak yatırılan 50,00-TL yargılama giderinin davacı taraftan alınarak kayyıma verilmesine" ibaresinin eklenmesine, davacı ve kayyımın bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,