Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2014/21159 K.2017/2053

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, paydaşı oldukları 198 ada 69 parsel sayılı taşınmazın bir kısmına davalı tarafından bina yapılmak sureti ile haksız olarak tecavüzde bulunulduğunu, davalının söz konusu taşınmazda hiçbir hakkının olmadığını ileri sürerek davalı tarafından taşkın inşaat yapmak sureti ile gerçekleştirilen müdahalesinin menine ve taşan kısmın yıkılmasına haksız kullanımdan doğan şimdilik 8.000 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, dava konusu evin temelinin atılmasından davacıların haberi olduğunu, binanın taşkın olduğu iddia edilen kısmının da kendi taşınmazı olduğu zannıyla inşaata başladığını, dava tarihine kadar davacıların kullanımına karşı çıkmadıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,davanın kısmen kabulüne ilişin olarak verilen kararın taraflarca temyizi üzerine Dairece “.... öncelikle davada ileri sürülen isteklerden el atmanın önlenmesi ve yıkım istekleri ile ilgili olarak keşfen saptanan ya da saptanacak dava değeri üzerinden peşin harcın alınması, bu zorunluluk yerine getirildiği takdirde davaya devam edilmesi gerekirken, anılan husus gözardı edilerek işin esası bakımından hüküm kurulması doğru değildir.” gerekçesi ile bozulması üzerine mahkemece eksik harç tamamlattırılarak yapılan yargılama sonucunda iddianın ispatlandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü. -KARAR-