KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2014/21308 E., 2015/3914 K.·Mahkemesi : İstanbul 16. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Mart 2015
- Tarihi
- 16/07/2013
- Numarası
- 2010/289-2013/501
Karar Metni
295 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın tapu iptali-tescil isteği yönünden kabulüne, tenkis ve vasiyetnamenin iptali istekleri bakımından davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davalı B.. C.. vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;
-KARAR-
Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, mümkün olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.
Mahkemece, mirasbırakanın çekişmeye konu taşınmazdaki payını davalı çocuklarına temlikinin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesi ile tapu iptal ve tescil isteğinin kabulüne, tenkis ve vasiyetnamenin iptali istekleri yönünden ise hak düşürücü süre geçmiş olması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.
Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayanağı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle; mirasbırakanın çekişmeye konu 16113 parsel sayılı taşınmazdaki 3/16 payını davalı çocuklarına temlikinin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu belirlenmek suretiyle tapu iptal ve tescil isteğinin kabulüne karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Davalı B.. C.. vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.
Ne var ki; davacılar dava dilekçesi ile tapu iptal ve tescil olmazsa tenkis isteğinde bulundukları vasiyetname ile ilgili bir istekleri olmadığı halde mahkemece HMK'nın (Hukuk Muhakemeleri Kanununun) 26. maddesinde düzenlenen taleple bağlılık ilkesine aykırı şekilde talep aşılmak suretiyle vasiyetname ile ilgili istek bakımından davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2014/21308, K. 2015/3914, 19 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama