Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2014/21761 K.2015/9112

Taraflar arasında birleştirilerek görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne, ilişkin olarak verilen karar davalı H.. B.. tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi . .. raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Asıl ve birleştirilen davalar, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacı, kayden paydaşı olduğu 121 (ifrazen 929, 930 ve 931), 125 ve 241 parsel sayılı taşınmazların tamamının ekip dikmek ve otunu satmak suretiyle davalılar tarafından kullanıldığını ileri sürerek dava tarihinden geriye doğru 5 yıl için 4.000,00.-TL ecrimisile karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında davadan feragat ettiğini bildirmiştir.

Birleştirilen dosya davacıları Iraz, Arif ve Vahide; aynı taşınmazlara ilişkin olarak dava tarihinden geriye doğru 5 yıllık süre için 4.000,00.'er-TL ecrimisile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, 2008 yılında sadece davalı Dudu ile dava dışı miraçı Vicdan'a düşen payı kullandıklarını, bunun dışında yer kullanmadıklarını belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalı Dudu'nun da taşınmazlarda paydaş olması nedeniyle kullanımının haksız olmadığı, davalı Hüseyin'in ise kayıt maliki olmadığı ve çekişmeli taşınmazları 1 yıl süre ile ekip diktiği gerekçesiyle davalı Dudu yönünden davanın reddine; davalı Hüseyin bakımından davanın kabulüne karar verilmiştir.

Toplanan delillerden ve tüm dosya içeriğinden; dava konusu 'tarla' vasfındaki 929, 931, 125 ve 241 parsel sayılı taşınmazların davacı Zeliha, birleştirilen dosya davacıları Iraz, Arif ve Vahide ile davalı Dudu'nun mirasbırakanları Ramazan adına kayıtlı olduğu, davacılar, son 5 yıl içinde 2 yıl buğday ekmek 3 yıl da otunu kullanmak suretiyle taşınmazların davalılarca kullanıldığı iddiasıyla eldeki davayı açtıkları anlaşılmaktadır.

Davalı Hüseyin'in, paydaş olan davalı Dudu'ya teban 2008 yılında ekip dikmek suretiyle çekişme konusu taşınmazları kullandığı, muris Ramazan'ın ölümünden sonra taşınmazların kullanımı ile ilgili mirasçılar arasında ihtilaf yaşandığının tanık beyanları ile sabit olduğu, bu nedenle intifadan men olgusunun gerçekleştiği belirlenerek ecrimisile hükmedilmesi kural olarak doğrudur. Davalının sair temyiz itirazları yerinde olmadığından reddine.

./..

Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

1-Birleştirilen dosya davacısı I.. Ö..'un karar başlığında davacı olarak gösterilmemesi,

2-Yargılama sırasında davacı Zeliha davadan feragat ettiği halde bu davacı yönünden davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmemiş olması,

3-Birleştirilen dosya davacıları Iraz ve Vahide, 14.9.2012, 27.11.2012, 19.6.2013 tarihli duruşmalara; davacı Iraz 22.6.2012, 23.1.2013, 13.3.2013, 24.4.2013, 30.10.2013, 27.11.2013, 18.12.2013 ve 25.12.2013 tarihli duruşmalara katılmadıkları halde mahkemece bu davacılar yönünden 6100 s. HMK'nun 150. maddesi uyarınca işlem yapılmadan yargılamaya devam edilmesi,

4-Asıl ve birleştirilen davalar birleştirme kararından sonra ayrı dava olma özelliklerini korudukları halde, hükümde HMK'nun 297/2. maddesine aykırı olarak her bir dava bakımından davacıların talepleri ile harç ve yargılama giderleri yönünden ayrı ayrı hüküm kurulmamış olması,

5-Hüküm altına alınan ecrimisilin neye göre belirlendiği, bilirkişi raporuna göre davacıların ne miktarda ecrimisil talep etmeye haklarının bulunduğu açıklanmaksızın mahkeme hükmünün gerekçeli olması ilkesine aykırı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Ancak, hükmün sadece davalı Hüseyin tarafından temyiz edildiği nazara alınarak davalının kazanılmış haklarının da göz önünde bulundurulması gerektiği de kuşkusuzdur.