KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2014/21963 E., 2015/8520 K.·Mahkemesi : İstanbul Anadolu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Haziran 2015
- Tarihi
- 10/07/2014
- Numarası
- 2012/115-2014/255
Karar Metni
314 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekillerince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .. . . raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;
-KARAR-
Dava, ecrimisil isteğine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
Dosya içeriği ile toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle ½ payı tarafların ortak mirasbırakanı adına kayıtlı tarla nitelikli 1416 ada 12 parselde bulunan 1 adet dükkan ve 5 adet daireden müteşekkil binayı, davalının kiraya vermek ve bizzat kullanmak suretiyle tasarruf ettiği, davacıların taşınmazda kullandıkları ve kullanabilecekleri bir bölümün bulunmadığı saptanmak suretiyle ecrimisile karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davalı vekillerinin buna ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.
Ancak, davalı dava konusu taşınmaza masraflar yaptığını belirterek dosyaya bir takım fatura ve vergi ödemelerine ilişkin makbuzları ibraz etmiş, mahkemece hükmün gerekçe kısmında ödeme belgelerinin bir kısmının dava dışı kişiler adına düzenlendiği, yapıldığı iddia olunan bir kısım tadilat ve ödemelere ilişkin belgelerin de mevcut olmadığından bahsedildikten sonra, takip eden paragrafta bu saptamayla çelişki oluşturacak şekilde takas mahsup talebinin ayrı bir dava konusu yapılabileceği belirtilmiştir.
Hemen belirtmek gerekir ki, davalının usulüne uygun takas mahsup talebi bulunmakla, eldeki davada dosyaya ibraz edilen makbuz ve dekontlardan faydalı ve zorunlu masraflara ilişkin olanların, tespit olunan ecrimisil miktarından mahsup edileceği açıktır.
./..
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2014/21963, K. 2015/8520, 9 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama