Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2014/21980 K.2017/2512

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 778 ada, 4 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, davalının taşınmaza taşkın vaziyette yapı yapmak ve kiraya vermek suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek davalının müdahalesinin menine, davalıya ait evlerin tecavüzlü kısmının yıkılmasına, dava tarihinden itibaren geriye doğru beş yıllık 30.000TL ecrimisilin davalıdan tahsiline karar verilmesini adli yardım talepli olarak istemiştir.

Davalı, çekişme konusu taşınmazı davacıdan haricen satın aldığını, kiraya vermeyip kendisinin kullandığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, alınan 19.04.2013 tarihli bilirkişi raporuna göre tecavüz tespit edilemediğinden davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarfından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...’nün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Ne var ki; davanın reddi halinde karar ilam harcı maktu olduğu halde, dava değeri üzerinden nispi karar ilam harcına hükmedilmiş olması doğru değil ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;