Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2014/22515 K.2015/12155

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava konusu 2838 ve 2839 parsel numaralı taşınmazların maden işletme ruhsatına istinaden 03.08.1996-26.05.2004 tarihleri arasında davalı şirket tarafından maden ocağı sahası olarak kullanıldığını ileri sürerek, bu dönemler itibariyle tahakkuk eden ve davalı tarafça ödenmeyen 622.630,55 TL arazi kullanım bedelinin faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiş, 16.10.2012 tarihli dilekçesi ile davasını 626.133,82- TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı, çekişmeli taşınmazları maden ruhsatına dayalı olarak kullandığını, davacının daha önce şirketten ecrimisil istemi üzerine İdare Mahkemesi’nde açtıkları davanın kabulle sonuçlanarak idari işlemin iptal edildiğini, aynı konuya ilişkin davacı tarafından açılan sebepsiz zenginleşme ve elatmanın önlenmesi davalarının da redle sonuçlandığını, geçmiş dönem için istenen taşınmaz kullanım bedelinin hukuki ifadesinin "ecrimisil" olduğunu; ecrimisil taleplerinin 5 yıllık sürede zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davanın reddine ilişkin olarak verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine Yargıtay 3.Hukuk Dairesi’nce esasa ilişkin olarak mahkeme kararı onanmış, davalı vekili yararına nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken maktu vekâlet ücretine hükmedildiği gerekçesiyle vekâlet ücreti yönünden karar bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine ilişkin karar kesinleştiğinden bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, dava değeri üzerinden belirlenen avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi Ö. K. 'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-