Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2014/22640 K.2015/2027

Taraflar arasındaki davadan dolayı İstanbul 19. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 30.12.2011 gün ve 2010/300 esas 2011/468 karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan 22.05.2013 gün ve 7749-8247 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalı H.. Ç.. vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkin olup, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı H.. Ç.. vekilinin temyizi üzerine, Dairenin 22.05.2013 tarih ve 2013/7749 Esas, 2013/8247 sayılı ilamı ile onanmış, davalı H.. Ç.. vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Hemen belirtmek gerekir ki; çekişmeye konu 387 ada 28 parsel sayılı taşınmazın davacı adına kayıtlı olduğu tartışmasızdır.

Ne var ki; eksiğin tamamlanması yoluyla getirtilen kayıtlardan; çekişmeye konu taşınmazla ilgili davalı H.. Ç.. ile arkadaşlarının davacı aleyhine İstanbul 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/342 Esas sayılı dosyasından 06.09.2011 tarihinde tapu iptali ve tescil davası açtıkları, yine; davalı ve arkadaşlarının, anılan taşınmazın davalıya satışına ilişkin idari işlemin iptali hususunda idari yargıda dava açtıkları ve İstanbul 8. İdare Mahkemesi'nin bu hususta 06.06.2011 tarih, 2010/2439 Esas, 2011/824 sayılı kararı ile verdiği husumet yokluğundan ret kararının Danıştay 13. Dairesi'nin 14.05.2013 tarih ve 2011/3978 Esas, 2013/1338 sayılı kararı ile bozulduğu ve netice olarak her iki dava dosyasının derdest olduğu anlaşılmaktadır.

Somut olaya gelince; eldeki davada yıkım isteği de bulunmakta olup, yıkım isteğinin kabul edilip infaz edilmesi, bu arada da anılan tapu iptali ve tescil davası ile çekişmeye konu taşınmazın davacıya devrine ilişkin idari işlemin iptal edilip kesinleşmesi halinde, telafisi mümkün olmayacak zararlar meydana geleceği açıktır.

O halde, açılan tapu iptali ve tescil davası ile idari işlemin iptaline ilişkin idari yargıda görülen davanın 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 165/1. maddesi gereğince ''bekletici sorun'' kabul edilerek neticesinin beklenmesi, ondan sonra varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.