Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2014/3284 K.2015/6372

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi, ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece elatmanın önlenmesi isteği bakımından karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil isteminin ise kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .. ..'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, bağımsız bölüme elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu B blok 1 nolu bağımsız bölümün yargılama sırasında davacıya teslim edildiği gerekçesiyle elatmanın önlenmesi isteği bakımından karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil isteminin ise kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı Y.. U.. tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmiştir.

Bilindiği üzere adli yardım, fakir bir kimsenin bir davanın gerektirdiği oldukça kabarık olan harç ve masrafları sağlayamaması durumunda, bu mali külfetlerden geçici olarak muaf tutulmasıdır.(HMK.334 – 340. md.) 6100 sayılı HMK'nin 336. maddesine göre adli yardımın, asıl talep veya işin karara bağlanacağı mahkemeden; icra ve iflas takiplerinde ise takibin yapılacağı yerdeki icra mahkemesinden isteneceği, Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebinin ise bölge adliye mahkemesine veya Yargıtay’a yapılacağı düzenlenmiştir.

Aynı Kanun’un adli yardım talebinin incelenmesi başlıklı 337.maddesinde mahkemenin, adli yardım talebi hakkında duruşma yapmaksızın karar verebileceği düzenlenmiş, 11.04.2013 gün ve 6459 sayılı Kanun’un 23.maddesi ile eklenen cümle ile de, talep hâlinde incelemenin duruşmalı olarak yapılacağı, adli yardım taleplerinin reddine ilişkin mahkeme kararlarında sunulan bilgi ve belgelerin kabul edilmeme sebebinin açıkça belirtileceği düzenlemesi getirilmiştir.

Yine, 6459 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonunda adli yardım talebi hakkında verilen kararlara karşı itiraz yasa yoluna gidilebileceği; buna göre adli yardım talebinin reddine ilişkin kararlara karşı, tebliğinden itibaren bir hafta içinde kararı veren mahkemeye dilekçe vermek suretiyle itiraz edilebileceği, kararına itiraz edilen mahkemenin, itirazı incelemesi için dosyayı o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin birden fazla dairesinin

./..

bulunması hâlinde, numara olarak kendisini izleyen daireye, son numaralı daire için birinci daireye, o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin tek dairesi bulunması hâlinde ise aynı işlere bakmakla görevli en yakın mahkemeye göndereceği, itiraz incelemesi neticesinde verilen kararın kesin olacağı düzenlenmiştir.

Ayrıca, 6100 sayılı HMK'nin 337/son maddesinde adli yardımın daha önce yapılan yargılama giderlerini kapsamayacağı da hüküm altına alınmıştır.

Hemen belirtilmelidir ki, adli yardım ancak derdest olan bir davada asıl talep veya işin karara bağlanacağı mahkemeden; Kanun yollarına başvuru sırasında ise bölge adliye mahkemesi veya Yargıtay’dan istenebilecektir. Bir diğer deyişle esas hakkında verilen karar kesinleştikten sonra artık kesinleşen dosyada adli yardım talep edebilmek imkânı bulunmamaktadır. (Y.HGK'nin 14.06.2013 gün ve 2013/19-1017 E, 2013/832 K. sayılı ilamı)

Somut olayda dosyaya eklenen belgelerden talepte bulunan davalının yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığı ve adli yardım talebinin yerinde olduğu anlaşılmış olmakla (HMK'nin m.336/2) adli yardım talebinin kabulüne karar verildikten sonra, işin esasına yönelik olarak yapılan inceleme sonucunda;

Dosya içeriği ve toplanan delillerden. 605 ada 115 parselde yer alan A blok 1 nolu bağımsız bölüm ile B blok 1 nolu bağımsız bölümler davacı .. İnşaat Adi Komandit Şirketine ait iken davalının murisi ve şirketin %79 ortağı sahibi Ö..

U.. tarafından 17.08.2004 tarihinde davalıya temlik edildiği, muris Ö.. mirasçılarından B.. ve G.. tarafından taşınmazların tekrar şirket adına tescili isteğiyle İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesinde açılan 2005/923 E sayılı davanın kabulüne karar verildiği ve davacı adına 25.09.2008 tarihinde tekrar tescil edildiği, davacının, çekişme konusu B blok 1 nolu bağımsız bölümün davalı tarafından mesken olarak kullanıldığı, A blok 1 nolu bağımsız bölümün ise kiraya verilerek gelir elde edildiğini ileri sürerek mesken olarak kullanılan bağımsız bölüm için elatmanın önlenmesi,

her iki taşınmaz yönünden ecrimisil istemi ile eldeki davayı açtığı, davalının, kötüniyetli olmadığını, iptal ve tescil davasının kesinleşme tarihinden itibaren ecrimisilden sorumlu olması gerektiğini, A blok 1 nolu bağımsız bölümün 01.05.2003 tarihinde dava dışı S.. A..'a kiraya verildiğini, kiraların bir kısmının ödenmediğini, aleyhine icra takibi yapıldığını, 2007 yılında ise dava dışı .. Ahşap Yapı Sis. Ltd.

Şti.'ye kiraya verildiğini, davacının 2008 yılı Eylül ayından itibaren kira parasını aldığını savunduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, ecrimisil kötüniyetli zilyedin malike ödemekle yükümlü olduğu bir nevi haksız işgal tazminatıdır.

Hemen belirtmek gerekir ki, çekişme konusu B blok 1 nolu meskenin yargılama aşamasında boşaltılmış olduğu gözetilerek elatmanın önlenmesi isteği bakımından karar verilmesine yer olmadığına ve haksız kullanım belirlenerek ecrimisil isteminin kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalının bu yönlere değinen temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Davalının öteki temyiz itirazlarına gelince,

Davalı, davacı şirket ortaklarından B.. ve G..'in dava konusu A blok 1 nolu bağımsız bölümün kiracısı dava dışı .. Ahşap Yapı Sis. Ltd. Şti.'ne 03.09.2008 tarihli bir ihtarname göndererek kira bedellerinin davacı şirkete ödenmesini istediklerini savunmuştur. Gerçekten de 03.09.2008 tarihli ihtarname ile kira paralarının davacı şirkete ödenmesi istenmiş ve kira paraları davacıya ödenmiş ise bu dönemler için davacının ecrimisil isteyemeyeceği kuşkusuzdur.

Ne varki, mahkemece bu yönde bir inceleme yapılmış değildir.

../...

Hâl böyle olunca, davalının savunması üzerinde durulması, davacıya dava konusu A blok 1 nolu bağımsız bölüm için kira parası ödenip ödenmediğinin araştırılması, bir ödeme yapılmış ise bunun dikkate alınması gerekirken eksik soruşturma ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.