KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2014/3389 E., 2014/6285 K.·Mahkemesi : Enez Asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Mart 2014
- Tarihi
- 08/03/2013
- Numarası
- 2009/67-2013/25
Karar Metni
303 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı M.. Y.. tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;
-KARAR-
Dava ecrimisil isteğine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
1)Toplanan deliller ve tüm dosya içeriği ile, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 691. maddesi hükmü gereğince paylı mülkiyet üzere olan taşınmaz hakkında pay ve paydaş çoğunluğu sağlanmadan kurulan kira ilişkisinin davacı paydaşlar bakımından bağlayıcı olmadığı belirlenmek ve bu olgu benimsenmek suretiyle taşınmazı haklı ve geçerli bir neden olmaksızın kullanan her iki davalı aleyhine ecrimisile hükmedilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığı gibi her bir davacı için davalılarca ödenmesi gereken ecrimisil miktarının ve bu alacağa hangi tarihten itibaren faiz işletileceğinin hükümde açık bir şekilde belirtilmemiş olmasına rağmen verilen
kararın niteliği ve temyiz edenin sıfatına göre bu husus bozma nedeni yapılmadığından davalı Mustafa'nın aşağıdaki bent dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.
2) Davalı Mustafa'nın vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazına gelince;
Dava, 10.000,00-TL değer gösterilerek açılmış, daha sonra ıslah edilerek bilirkişilerce tespit edilen 30.070,00-TL ecrimisilden zorunlu masraflar düşüldükten sonra kalan miktar olan (18.470,00-TL) üzerinden davanın kabul edilmesi istenmiştir. Mahkemece 10.091,25-TL ecrimisile, fazlaya ilişkin isteğin reddine karar verildiği halde, kendisini vekille temsil ettiren davalı Mustafa lehine reddedilen kısım üzerinden avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2014/3389, K. 2014/6285, 24 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama