KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2014/4134 E., 2015/3596 K.·Mahkemesi : Kdz.ereğli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Mart 2015
- Tarihi
- 05/12/2013
- Numarası
- 2010/110-2013/355
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar taraflarca yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;
-KARAR-
Dava, ecrimisil istemine ilişkindir.
Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davalı belediyenin yol olarak kullandığı alan yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Dosya içeriği ve toplanan deliller ile davacının kayden maliki olduğu çekişme konusu 279 ada 2 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün davalı tarafça kamulaştırma yapılmaksızın yol olarak kullanıldığı, 4.3.2009 tarihinde açılan kamulaştırmasız elatma nedeni ile tazminat davası ile bedelin davacı tarafa ödendiği saptanarak ecrimisile karar verilmiş olması kural olarak doğrudur.
Ancak, davacı dava dilekçesinde, bedele ilişkin 2009/89 E – 2009/582 K sayılı kararın kesinleşme tarihi olan 12.01.2010 tarihinden geriye doğru 5 yıllık ecrimisil isteğinde bulunmuş olup mahkemece anılan davanın açıldığı 4.3.2009 tarihinden geriye doğru 5 yıl için ecrimisile karar verilmiş ise de talebin 12.1.2010 tarihinden geriye doğru olduğu ve bedel davası açıldıktan sonra ecrimisil istenemeyeceği gözardı edildiği gibi davacı dava konusu taşınmazının ortasından yol geçirildiğini, kalan kısımları kullanılamadığını bildirmiş olup yol geçirilen kısım dışındaki bölümler bakımından davacının kullanma imkanının bulunup bulunmadığı da araştırılmamıştır.
Hâl böyle olunca, öncelikle yolun kuzey ve güneyinde kalan bölümlerin kullanmaya elverişli olup olmadığının saptanması, bu saptamaya göre 13.01.2005- 04.03.2009 tarihleri arasındaki dönem için belirlenecek ecrimisile hükmedilmesi gerekirken değinilen yönler üzerinde durulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2014/4134, K. 2015/3596, 16 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama