Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2014/4374 K.2015/3231

Taraflar arasında görülen el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde, temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, bağımsız bölüme el atmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Davacı, kayden malik olduğu 1441 ada 26 parsel sayılı taşınmazdaki 4 numaralı bağımsız bölümü davalının haksız olarak kullandığını ileri sürerek eldeki davayı açmış, yargılama sırasında ecrimisil istemini atiye terk etmiştir.

Davalı, davaya konu taşınmazı haricen satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ecrimisil isteminin atiye bırakılması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına; el atmanın önlenmesi talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Kayden davacıya ait 1441 ada 26 nolu parseldeki 4 nolu bağımsız bölümü davalının haklı ve geçerli bir nedeni bulunmaksızın kullandığı saptanmak suretiyle el atmanın önlenmesi isteğinin kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Davalının ecrimisile yönelik temyiz itirazlarına gelince; Bilindiği ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 123. maddesinde düzenlendiği üzere, davacı hüküm kesinleşinceye kadar ancak davalının açık rızası ile davasını geri alabilir.

Somut olayda, davacı ecrimisil isteğini atiye terk ettiğini 22.03.2013 tarihli dilekçesi ile bildirmiş, ancak davalı 07.12.2013 tarihli dilekçesi ile ecrimisil talebinin reddi gerektiğini beyan edererek buna muvafakat etmemiştir.

Hal böyle olunca, ecrimisil isteği yönünden işin esasının incelenerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken HMK'nun 123.maddesi gözardı edilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.