KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2014/487 E., 2014/7891 K.·Mahkemesi : Yumurtalık Sulh Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Nisan 2014
- Tarihi
- 24/10/2013
- Numarası
- 2013/95-2013/261
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;
-KARAR-
Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.
Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.
Bilindiği üzere, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nun görevsizlik veya yetkisizlik kararı üzerine yapılacak işlemler başlıklı 20. maddesinde, “Görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi halinde, taraflardan birinin, bu karar verildiği anda kesin ise bu tarihten, süresi içinde kanun yoluna başvurulmayarak kesinleşmiş ise kararın kesinleştiği tarihten; kanun yoluna başvurulmuşsa bu başvurunun reddi kararının tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde kararı veren mahkemeye başvurarak, dava dosyasının görevli ya da yetkili mahkemeye gönderilmesini talep etmesi gerekir. Aksi takdirde, bu mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilir.” hükmüne yer verilmiştir.
Somut olaya gelince; dava, Asliye Hukuk Mahkemesinde açılmış; mahkemece verilen görevsizlik kararı, temyiz edilmeden 08.11.2012 tarihinde kesinleşmiş, davacı ise 12.04.2013 havale tarihli dilekçe ile dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesi için başvuruda bulunmuştur.
Bu durumda, 6100 sayılı HMK. nun 20. maddesi hükmü uyarınca, dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesinin istenmesi için öngörülen sürenin geçtiği anlaşılmaktadır.
Hal böyle olunca, yukarıda değinilen madde hükmü dikkate alınarak davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken, işin esasının hükme bağlanması doğru değildir.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2014/487, K. 2014/7891, 16 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama