Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2014/5229 K.2015/5013

Taraflar arasında görülen menfi tespit, istirdat davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Belediye vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava; davalı Belediye tarafından ecrimisil bedeli için düzenlenen borç hesap kartı adlı belge nedeniyle davacının borçlu olmadığının tespiti ile davalı belediyeye ödenen bedelin istirdadı talebine ilişkindir.

Davacı, davalı Belediye sınırları içinde bulunan G.. S...adlı otelin sahibi olduğunu, davalı Belediyenin 2005 yılı için 15.032,00 TL tutarında ecrimisil bedeli tahakkuk ettirildiğini öğrendiğini, Antalya İdare Mahkemesinin 2012/770 E. 2013/115 K. sayılı dosyada 2005 yılı işgaliye bedeli olan 15.032,00 TL sinin iptali için açtığı davada ecrimisil bedelinin kendisine tebliğ edilmediği ve "borç hesap kartı" adlı belgenin borç durumunu gösteren bir belge olmadığı gerekçesi ile davanın reddedildiğini ve kararın kesinleştiğini ileri sürerek, borç hesap kartı adlı belgede gösterildiği için davalı Belediye' ye ödediği 15.032,00 TL'nın ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Belediye vekili, davaya konu idari işlemler iptal edilmeden Belediye aleyhine dava açılmasının haksız ve hukuka aykırı olduğunu, davanın yasal süresinde açılmadığını, işin esasına girilerek çözümünü sağlayacak mahkemenin Antalya İdare Mahkemesi olduğundan görevsizlik kararı verilmesi gerektiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının davalı Belediye tarafından 28/03/2012 tarihli 2005 yılı işgaliye bedeli için düzenlenen borç hesap kartı adlı belge nedeniyle borçlu olmadığının tespitine, davacı tarafça davalı bedeliyeye ödenen 15.032,00TL'nin temerrüt tarihi olan dava tarihinden itibaren (18/04/2013) işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı belediyeden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre, davalı Belediyenin 2005 yılı için tahakkuk ettirilen 15.032,00TL tutarında ecrimisil bedeline yönelik borç hesap kartı adlı belgeyi düzenleyerek davacıya bildirdiği; davacının, bu belgenin iptaline yönelik açtığı davanın, Antalya 1. İdare Mahkemesi'nin, 01/02/2013 tarih, 2012/770 esas, 2013/115 karar sayılı kararıyla "28/03/2012 tarihli borç hesap kartı adlı belgenin niteliği itibariyle borç durumunu gösteren, davacının hukuki durumunda değişiklik meydana getiren ve idari yargı yerinde dava konusu edilebilecek kesin ve yürütülmesi zorunlu bir işlem olmadığı,

ayrıca 15.032,00TL'lik işgaliye (ecrimisil) bedelinin tahakkuk ettirilerek ecrimisil ihbarnamesi ile davacıya tebliğ edildiğine ilişkin taraflarca bilgi ve belge sunulmadığı "gerekçesi ile davanın reddine karar verildiği ve kararın kesinleştiği, anılan borç hesap kartı adlı belgeye istinaden davacı tarafça davalı Belediye'ye 15.032,00TL ödeme yapıldığına yönelik taraflar arasında herhangi bir uyuşmazlık bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki; 1086 sayılı HUMK’un 74. ve 76. maddeleri hükümlerine paralel düzenlemeler getiren 6100 sayılı HMK’nun 26. ve 33.maddelerine göre, olayları bildirmek ve ileri sürmek taraflara, bu kapsamda nitelemeyi yapmak, belirlenecek hukuki tavsifle ilgili olarak uygulanacak kanun hükümlerini tespit ve tayin etmek, uygulamak hakime aittir.

Somut olayda, taraflar arasındaki uyuşmazlığın davalı Belediye tarafından düzenlenen 28/03/2012 tarihli borç hesap kartında davacı adına tahakkuk ettirilen 2005 yılı için 15.032,00TL tutarında ecrimisil bedelinini davacı tarafından davalı Belediye'ye ödenmiş olması nedeninden kaynaklandığına göre, borç hesap kartının düzenlenme nedeninin ecrimisil bedeline ilişkin olduğu açıktır.

Hâl böyle olunca, borç hesap kartında gösterilen 2005 yılına yönelik olarak davacının, davalı Belediyeye ecrimisil bedeli ödemesi gerekip gerekmediğinin araştırılması, ödemesi gerekiyor ise miktarının belirlenmesi, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.