Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2014/7294 K.2014/17790

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 18.11.2014 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edenler vekili Avukat M.E.. A.. ile temyiz edilenler vekili Avukat C.. İ.. geldiler,duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil mümkün olmazsa tenkis isteğine ilişkindir.Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; davacılar, kök murisleri H..O..'ın mirasından men ettiği oğlu M.. E.. O..'ın çocuklarından mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak 10 parça taşınmazı satış suretiyle, 15 parça taşınmazı da bağış suretiyle davalı çocukları Behçet, Mehmet Ali, Haşem, Mihver ve Ramazan ile kendinden önce ölen oğlu Haci'den olma torunu Muhittin'e temlik ettiğini ileri sürerek bağış ve satış şeklindeki temliki tasarrufların iptali ile miras payları oranında adlarına tescil olmazsa tenkis isteği ile eldeki davayı açmışlar, yargılama sırasında bağış yoluyla temlik edilen taşınmazlarla ilgili dava ana dosyadan tefrik edilerek ayrı bir esasa kaydedilmiştir.

Gerçekten de; 1.4.1974 tarihli, 1/2 Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gözetilerek yapılan yargılama sonucunda mirasbırakan H.. O..'ın dava konusu taşınmazları davalılara temlikinin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu belirlenmek ve mahkemece de bu olgu benimsenmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Davalıların bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Mirasbırakan Hüseyin'in dava konusu taşınmazlarda malik olduğu 1/2 payı davalılara eşit olarak 1/12'şer paylarla temlik ettiği ve davalıların 112, 115 ve 133 sayılı parsellerde üçüncü kişilerden edindikleri dava dışı paylar da bulunduğu halde, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26.maddesi gözardı edilerek,

istek aşılmak suretiyle muris ile ilgisi olmayan ve üçüncü kişilerden alınan payların da kabul kapsamına alınması doğru olmadığı gibi, dava konusu taşınmazlarda mirasbırakan tarafından devredilen 1/2 pay üzerinden davacıların miras payı oranında ( her bir davacı için 3/384'er pay ) iptal ve tescile karar verilmesi gerekirken infazda sıkıntı oluşturacak şekilde, anılan taşınmazların tamamı üzerinden davacıların miras payları oranında ( 3/192'şer pay) iptal ve tescile hükmedilmesi de isabetsizdir.

Kabule göre de, davalılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmadığına göre, mirasbırakan tarafından her bir davalıya satış yoluyla devredilen taşınmazların toplam değeri üzerinden kabul kapsamına alınan pay oranında davalılar aleyhine ayrı ayrı yargılama masrafları, harç ve vekâlet ücreti tayin ve takdir edilmesi gerekirken 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 61.maddesi uyarınca teselsül hükümleri uygulanarak ve bağışa konu taşınmazlar ile dava dışı kişilerden alınan payların da toplam değeri üzerinden fazla harç ve vekâlet ücretine karar verilmiş olması doğru değildir.