Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2014/8852 K.2014/14173

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ecrimisil talebine ilişkindir.

Mahkemece davalılar Osman ve Hüseyin hakkında açılan davanın reddine, diğer davalı H. H. yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Toplanan delillerden ve tüm dosya içeriğinden; çekişme konusu 3 ve 4 nolu bağımsız bölümlerin davacılar ile davalılardan H. H.’nin ortak mirasbırakanı adına tapuda kayıtlı olduğu, her iki bağımsız bölümün elbirliği halinde maliklerinden olan H. H. tarafından diğer davalılar Osman ve Hüseyin’e kiraya verildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere ecrimisil, kötüniyetli zilyedin malike ödemekle yükümlü olduğu bir nevi haksız işgal tazminatıdır. Öte yandan 27/11/1946 tarih 28/15 sayılı İBK ve TMK 702/2. maddesine göre elbirliği mülkiyetinde gerek yönetim, gerek tasarruf işlemleri için ortakların oybirliği ile karar vermeleri gerekir. Dolayısıyla paydaşlardan birinin yaptığı kira sözleşmesinin geçerliliğinden sözedilemez.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında, davalılardan H. H. tarafından diğer davalılar Osman ve Hüseyin ile yapılan kira sözleşmelerinin davacılar bakımından bağlayıcı bir yanının bulunmadığı, davalılar Osman ve Hüseyin’in davacılar yönünden haksız işgalci olduğu açıktır.

Hal böyle olunca tüm davalıların belirlenen ecrimisilden müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulması gerekirken, davalılardan Osman ve Hüseyin hakkındaki davanın reddi doğru değildir.