Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2014/9846 K.2015/10516

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, yaşlı ve fiil ehliyeti olmayan mirasbırakanları M.. K.. ve A..

K..'ın 1/4 er oranda paydaşı oldukları 07.02.1935 tarih sıra no 39, 40 ve 41 de kayıtlı taşınmazlardaki paylarını kızları olan davalı Fatma'ya muhtar nezdinde tanzim edilen adi belgeye dayalı olarak 31.08.1959 tarihli ölünceye kadar bakma akti ile devrettiklerini, aktin şeklen geçersiz olduğu gibi davalı Fatma'nın murise bakmadığını,taşınmazların kadastro tespiti sırasında 326 parsel ve 558 parsel olarak davalı Fatma adına tespit ve tescil edildiğini,Fatma'nın çekişmeli taşınmazları muvazaalı olarak oğlu (diğer davalılar Gülseren, Hasan, Hakan ve Gönül'ün mirasbırakanları) İsmet'e Karadeniz'e 20.12.1978 tarihli satış aktiyle devrettiğini,

bilahare muvazaalı olarak el değiştirmelere konu olduğunu ileri sürerek tapu iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, kesin hüküm ve zamanaşımı itirazında bulunarak davanın esastan da reddini savunmuşlardır. Mahkemece, dava konusu taşınmazlara ilişkin kadastro tespitinin kesinleşmesinden itibaren 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Karar, davacılar vekilince süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi Barış Bülbül'ün raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi, Gereği görüşülüp, düşünüldü. ./..

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle,davacılar Ö.. F.. Y..,K.. C.. ve M.. C..'ün mirasçı olmadıkları bu durumda anılan davacıların aktif dava ehliyetinin bulunmadığı gibi bir kısım davacılar(N.. K..,M.. K..,F.. B..,M.. S..,H.. Ç.. ve R..

Ç..) tarafından aynı parseller için ölünceye kadar bakma aktine aykırılık hukuki nedenine dayanarak İsmet mirasçıları olan davalılar aleyhine Çeşme Asliye Hukuk Hahkemesinin 1989/309 E. sayılı dosyası üzerinden açılan davada yargılama sırasında tereke temsilcisi atandığı ve söz konusu davanın, Mahkemenin 1993/28 K. sayılı ilamı ile reddedilip derecattan geçmek suretiyle 24.12.1993 tarihinde kesinleştiği de saptanmak suretiyle davanın reddine karar verilmesi doğru olduğuna göre; davacıların temyiz itirazı yerinde değildir.