Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2015/10253 K.2018/9116

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, Sulh Hukuk Mahkemesinin 27/12/1995 tarih ve 1995/849-1105 Esas ve Karar sayılı dosyasında 357 ada 23 parsel sayılı taşınmazın maliklerinden ... oğlu ..., ... kızı ..., ... oğlu ... ve ... kızı ... 3561 sayılı Kanun uyarınca mal müdürünün kayyım olarak atandığını, sağ olup olmadığı bilinmeyen bir kimsenin mal varlığı veya ona isabet eden miras payı on yıl resmen yönetilirse ya da mal varlığı bu şekilde yönetilenin yüz yaşını dolduracağı süre geçerse Hazinenin istemi üzerine o kimsenin gaipliğine karar verileceğini, gaiplik kararı verilebilmesi için gerekli ilan süresinde hiçbir hak sahibi ortaya çıkmaz ise aksine hüküm bulunmadıkça gaibin mirasının devlete geçeceğini ileri sürerek adı geçen kişilerin gaipliğine ve mal varlıklarının Hazineye intikaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, gaiplik isteği yanında, son mirasçı sıfatıyla taşınmazın Hazineye intikali isteminde de bulunulduğu, bu isteğin TMK'nın 588. maddesi kapsamında olduğu ve davanın taşınmazın aynına yönelik olduğu gözetildiğinde, HMK'nın 382. ve 383. Maddelerinin uygulama yeri bulunmadığı görevli mahkemenin asliye hukuk mahkemesi olduğu gerekçesiyle davanın görev yönünden usulden reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-