Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2015/11570 K.2018/10819

.......

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbıranlar....maliki olduğu 53 parsel sayılı taşınmazı mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak davalıya temlik ettiğini, davalının da 31/07/1995 tarihinde üçüncü şahsa devrettiğini ve tekrar 02/09/1996 tarihinde geri aldığını, tüm temliklerin muvazaalı olduğunu ileri sürerek dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adlarına kayıt ve tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, taşınmazı bedeli karşılığında devraldığını, mirasbırakanın satış bedelinin önemli bir bölümünü davacılara verdiğini, mal kaçırma amacının olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar Dairece ‘’...Somut olaya gelince; tüm dosya kapsamı ve tanık beyanlarından miras bırakanın mal satmaya ihtiyacının olmadığı, davalının alım gücünün bulunmadığı, taşınmazın akitteki değeri ile geçek değeri arasında fahiş fark olduğu görülmektedir. Somut bulgular yukarıda değinilen ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde miras bırakanın davalıya yapmış olduğu temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu kabul edilmelidir. Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmiş olması doğru değildir. ‘’ gerekçesi ile bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda temlikin mal kaçırmak amacıyla yapıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

......