Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2015/11862 K.2017/6438

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı; maliki olduğu 1035 parsel sayılı taşınmazına, 8 parsel sayılı taşınmazın müşterek maliklerinden olan ve bu taşınmazı fiilen kullanan davalının ekip biçmek suretiyle müdahalede bulunduğunu ileri sürerek davalının haksız el atmasının önlenmesine ve dava tarihinden geriye dönük 5 yıl için fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere 4.000-TL ecrimisilin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava tarihinde dava konusu edilen yerin kullanılmadığını ve boş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davanın kısmen kabulüne dair verilen karar Dairece; “öncelikle davada ileri sürülen isteklerden el atmanın önlenmesi isteği ile ilgili olarak keşfen saptanan ya da saptanacak dava değeri üzerinden peşin harcın alınması, bu zorunluluk yerine getirildiği takdirde davaya devam edilmesi gerekirken, anılan husus gözardı edilerek işin esası bakımından hüküm kurulmasının doğru olmadığı” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda; el atmanın önlenmesine ve ecrimisil isteğinin kısmen kabulü ile dava tarihinden geriye dönük beş yıl için el atılan kısım yönünden hesaplanan 1.707,18.-TL ecrimisilin davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin isteğin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesinde açıklanan yargı denetimine ilişkin kesinlik sınırı, 4146, 5219, 5236 sayılı yasalarla 01.01.2015 tarihinden itibaren 2.080,00-TL’ye yükseltilmiştir.

Dava, el atmanın önlenmesi ve 4.000,00.-TL ecrimisilin davalıdan tahsili istemiyle açılmış, el atmanın önlenmesi isteği yönünden bozma sonrası saptanan değer üzerinden davacı tarafça harç ikmali yapılmış olup mahkemece el atmanın önlenmesi isteğinin kabulüne, ecrimisil isteğinin ise 1.707,18.-TL'lik kısım yönünden kabulüne karar verilmiş ve hüküm, anılan yasanın yürürlük gününden sonra oluşturulmuştur.

Temyiz eden davalı yönünden kabul edilen ecrimisil miktarı, yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz kesinlik sınırı altında kalmaktadır.

Öte yandan niteliği itibariyle kesin olan kararların temyiz edilmeleri halinde temyiz istemi hakkında yerel mahkemece bir karar verileceği gibi 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İBK uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceği kuşkusuzdur. Bu nedenle 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi yollamasıyla davalı vekilinin kabul edilen 1.707,18-TL’lik ecrimisile ilişkin temyiz isteğinin REDDİNE,