KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2015/1332 E., 2016/3054 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Mart 2016
- Dava türü
- ECRİMİSİL
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen davada;
Davacı, çekişme konusu 1817 ve 1818 parsel sayılı taşınmazların kadastro çalışmaları sırasında davalılardan ... adına tesbit gördüğünü, 11/03/1994 tarihinde açılan tapu iptal davasının 31/06/2007 tarihinde kesinleştiğini, dava sonunda taşınmazların ½ payının adına tescil edildiğini, taşınmazın tümünün davalılar tarafından kullanıldığını, arazileri kullanmasına engel olunduğunu ve taşınmazlar üzerindeki 30 adet zeytin ağacının ürünlerinin de davalılar tarafından toplandığını ileri sürerek 11/03/1994 tarihinden dava tarihine kadar olan dönem için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 9.099-TL ecrimisilin yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı ..., zamanaşımı def’inde bulunarak davacının 2007 yılında kayıt maliki olduğunu, bu tarihten öncesi için ecrimisil isteyemeyeceğini, taşınmazda paydaş olmadığı gibi ilgisinin de bulunmadığını, hiçbir zaman kullanmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Davalı ..., 1994 yılından beri bakkallık yaptığını ve bu tarihten itibaren ziraat işi yapmadığını, taşınmazları kullanmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Davalı ..., taşınmazların 10/08/2007 tarihli mahkeme kararı ile davacı adına tapuda tescil edildiğini, o tarihten beri taşınmazın boş olup kullanılmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, taşınmazın tamamının davalılarca kullanılmayıp bir kısmının boş olduğu, davacının taşınmazı kullanma konusunda bir talebinin olduğu ve kullanımının engellendiği iddiasının ispat edilemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.
-KARAR-
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2015/1332, K. 2016/3054, 15 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama