Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2015/14395 K.2016/5149

Taraflar arasında birleştirilerek görülen tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar taraf vekillerince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tenkis istemine ilişkindir.

Davacılar asıl davalarında, 1063 ada 311 parsel sayılı taşınmazdaki 4 nolu bağımsız bölümün bedelinin tamamının mirasbırakan babaları ... tarafından ödenip, ancak kendilerinden mal kaçırmak ve saklı payı zedeleme amacıyla ikinci eşinin kızı olan davalı adına tescil edildiğini ileri sürerek saklı payları oranında 2.250.000.000-TL’nin tenkisini, murisin ölüm tarihinden olmadığı takdirde dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsilini; birleşen davalarında ise mirasbırakanlarının, 659 ada 8 parsel sayılı taşınmazda yer alan 1 ve 9 nolu bağımsız bölümlerin ikinci eşi olan davalıya bağış suretiyle temlik ettiğini, saklı paylarının zedelendiğini ileri sürerek 3.000.000.000-ETL’nin tenkisine, dava tarihinden itibaren işleyecek faizle birlikte tahsilini istemişlerdir.

Davalı ..., dava konusu taşınmazı bedelini ödemek suretiyle satın aldığını, iddiaların gerçek dışı olduğunu, davalı ..., halen mirasbırakan adına kayıtlı 659 ada 8 parsel sayılı taşınmazdaki 12 nolu depo ve 659 ada 19 parsel sayılı taşınmazın ½ payının tenkis hesabında göz önünde bulundurulması gerektiğini, ayrıca murisin sağlığında 19 parsel sayılı taşınmazın 1/2 payını davacılardan ...’ya, 18 parsel sayılı taşınmazını ise ½’şer payla davacı ... ve kocası ...’e temlik ettiğini, yapılan bu temliklerin muvazaalı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar Yargıtay 2.Hukuk Dairesi’nce, "birleştirme kararı verilmeden hüküm kurulmasının isabetsiz olduğu, mirasbırakanın ... Vakfı’na yaptığı kazandırmanın sabit tenkis oranının hesaplanmasında dikkate alınması gerektiği gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak davaların birleştirilmesi sonucu yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Asıl davaya konu edilen 1063 ada 311 parsel sayılı taşınmazdaki 4 nolu bağımsız bölümün dava dışı 3.kişiden davalı ... tarafından 29/12/1995 tarihinde satın alındığı, birleşen davaya konu 659 ada 8 parsel sayılı taşınmazdaki 1 ve 9 nolu bağımsız bölümlerin, mirasbırakan ... tarafından intifa hakkını üzerinde bırakarak çıplak mülkiyetini rücu şartı ile davalı ...’ya 03/05/1994 tarihli akit ile bağışladığı, 659 ada 8 parsel sayılı taşınmazdaki 7 nolu bağımsız bölümün dava dışı 3.kişi tarafından ... Vakfı’na bağışlandığı, muris ile ilgisinin bulunmadığı, mirasbırakan ...’nin 12/12/1997 tarihinde öldüğü, mirasçı olarak ilk eşinden olma çocukları davacılar ile ikinci eşi davalı ...’nın kaldıkları anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, saklı payı zedeleme kastı ile temliklerin yapıldığı, davacı tanığının beyanından davalı ...'ün 3. Kişiden edindiği taşınmazın bedelinin muris tarafından ödendiği, bozma ilamında belirtilen taşınmazın ... Vakfı’na 3.kişi tarafından bağışlandığı belirlenerek yazılı olduğu şekilde karar verilmesinde kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Davalıların temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine.

Davacıların temyiz itirazlarına gelince;

Asıl ve birleşen dava, 1998 yılında açılmış, 2015 yılında sonuçlanmıştır. Hükme esas alınan raporda, 01/06/2004 tercih tarihine göre belirlenen değer üzerinden hesaplama yapılmıştır.

Oysa, dava konusu olup sabit tenkis oranına göre bölünemeyen malın, karar tarihindeki rayice göre değeri belirlenmeli ve bu değerin sabit tenkis oranıyla çarpımından bulunacak naktin ödetilmesine karar verilmelidir.

Hâl böyle olunca, yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılarak taşınmazların hükme esas en yakın tarih itibari ile değerleri belirlenip, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken değinilen husus gözardı edilerek yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru değildir.