Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2015/16118 K.2018/12600

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafça yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hâkimi ...’un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ......... ve ...... hukuksal nedenlerine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan dedeleri ...

Civelek’in maliki olduğu 525 parsel sayılı taşınmazı müteveffa babaları .........ve davalı amcaları .........’e 27/07/1989 tarihinde ½’ şer paylarla rücu şartlı olarak bağışladığını, babalarının 1997 yılında ölümü üzerine mirasbırakanın 525 parsel sayılı taşınmazla ilgili 29/05/1998 tarihinde yeni bir işlem yaptığını ve bu işlemle oğlu .........’dan dönen ½ payı bu kez davalı oğlu .........’e bağışladığını, yasaya aykırı şekilde yapılan işlemin geçersiz olduğunu, zira mirasbırakanın okuma yazma bilen, imza atabilen bir kişi olduğu halde davaya konu işlemin iki tanık huzurunda ve parmak bastırılmak suretiyle gerçekleştirildiğini,

işlemin yapıldığı tarihte mirasbırakanın 83 yaşında, akıl zayıflığına uğramış, kalçası kırık, torunlarını dahi tanıyamaz bir halde olup fiil ehliyetine haiz olmadığı bir dönemde işlemi yapmasının ve fiziken de tapu müdürlüğüne gitmesinin mümkün olmadığını, davalının kişisel ilişkilerini kullanarak işlemi gerçekleştirdiğini ileri sürerek dava konusu 525 parsel sayılı taşınmazın 29/05/1998 tarihli bağış işlemiyle davalıya temlik edilen çekişmeli ½ payının iptali ile miras payları oranında adlarına tescilini istemişlerdir.

Davalı, mirasbırakan babasının dava konusu taşınmazı yaşlılığında ihtiyaçlarının karşılanması amacıyla erkek çocuğu olarak kendisine ve davalıların babası.........’ya rücu şartlı bağışladığını, ancak.........’nın daha önce ölümü üzerine mirasçılarının kendisine bakmayacağını düşünerek mirasbırakanın, dava konusu 525 parsel sayılı taşınmazda.........’ya verdiği ½ payı tekrar üzerine aldığını ve bakımını temin amacıyla bu payı kendisine bağışladığını, söz konusu taşınmaza iki katlı ev yaptırdığını, mirasbırakanın işlem ehliyeti bulunduğunu, ...... iddiasının doğru olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden. 1915 doğumlu mirasbırakan ... Civelek’in 05/02/1999 tarihinde ölümü üzerine davalı oğlu ......... ile birlikte dava dışı kızları ............, kendinden sonra ölen kızı ............ çocukları ......... ve kendinden önce ölen oğlu.........’nın çocukları olan davacılar ...............’nun mirasçı kaldıkları,

mirasbırakanın kayden maliki olduğu dava konusu 525 parsel sayılı taşınmazı 27/07/1989 tarihinde rücu şartlı bağış işlemiyle 1/2’şer pay oranlarıyla oğulları davalı ... ile davacıların mirasbırakanı.........’ya temlik ettiği,.........’nın 1997 yılında ölümü üzerine ona verilen çekişmeli ½ payın yeniden mirasbırakan ... adına tashihen tescil edildiği ve mirasbırakanın çekişmeli ½ payı bu kez davalı oğlu .........’e 29/05/1998 tarihinde kayıtsız şartsız bağış yolu ile temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, mirasbırakana ait tedavi belgelerinin ... depreminde yok olması nedeniyle ......... yönünden bir inceleme yapılamamış olması doğrudur.

Ne var ki, davada ...... hukuksal nedenine de dayanıldığı halde mahkemece ...... iddiası yönünden hükme yeterli bir araştırma yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Şöyle ki, gerçekten de okuma yazma bilen birisinin parmak izi kullanmasını engelleyen bir yasal düzenleme yoktur. Ancak akitteki parmak izinin mirasbırakana ait olup olmadığının saptanması zorunlu olup mahkemece bu zorunluluk yerine getirilmiş değildir.

Hâl böyle olunca, 1998 tarihinde ya da bu tarihe yakın zamanlarda mirasbırakanın resmi kurumlarda parmak izi olup olmadığının araştırılması, var ise temin edilerek dosyanın ... Kurumuna gönderilmek suretiyle davaya konu 29/05/1998 tarihli akitteki parmak izinin mirasbırakana ait olup olmadığının açıklığa kavuşturulması ve varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik soruşturma ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.