Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2015/16596 K.2017/3583

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı ve davalılardan ... tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Davacı, 93, 153, 212, 296, 336 parsel sayılı taşınmazlara davalılar ile birlikte paydaş olduklarını, davalıların taşınmazları ekip biçtiklerini ve kendisinin kiraya vermesini engellediklerini, 4 yıldır taşınmazların faydalanmasına engel olduklarını ileri sürerek dava konusu taşınmazlara davalıların haksız elatmalarının önlenmesine ve 5000 TL ecrimisile karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., dava konusu taşınmazları son 2 yıldır kendisinin kullandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davalı ... yönünden elatmanın önlenmesine ve 2 yıllık ecrimisil bedelinin tahsiline, diğer davalı ... yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki; iddianın içeriği ve ileri sürülüş biçiminden, davanın taşınmaz malın aynına yönelik olduğu ve konusunu oluşturan hakkın para ile değerlendirilmesinin mümkün bulunduğu; böyle bir davada, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 120/1. (1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 413.) ve 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 16. maddeleri uyarınca dava değerinin ve buna göre alınacak harcın, el atılan yerin değeri ile talep edilen tazminat toplamından ibaret olacağı kuşkusuzdur (4.3.1953 tarihli ve 10/2 sayılı İBK).

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, davacı tarafından sunulan dava dilekçesinde elatmanın önlenmesi istenildiği halde taşınmazla ilgili bir değer belirtilmediği, sadece talep edilen 5.000.00 TL ecrimisil miktarı üzerinden 85,40 TL nispi harç yatırıldığı,daha sonra yargılama sırasında yapılan keşiften sonra düzenlenen bilirkişi raporunda hesaplanan toplam ecrimisil bedelinden davacının payına düşen 66.457 TL üzerinden ecrimisil bedeli için harç ikmali yapılarak (1.050.00 TL tamamlama harcı yatırılmış) davanın sonuçlandırıldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, 492 sayılı Harçlar Kanunu, harcın alınmasını veya tamamlanmasını tarafların isteklerine bırakmayıp, anılan hususun (temyiz edenin sıfatına bakılmaksızın) mahkemece kendiliğinden gözetileceğini düzenlemiş ve buyurucu nitelikteki 32. maddesinde yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemlerin yapılamayacağını öngörmüştür.

Bu nedenle mahkemece sadece ecrimisil bedeli esas alınmak suretiyle karar ve ilam harcı alınması, el atmanın önlenmesi yönünden nisbi harç alınmaksızın davanın ikamesi ve yürütülmesi yasal olarak olanaklı değildir.

Bu durumda öncelikle keşifte hazır bulunan bilirkişilerden ek rapor alınmak suretiyle taşınmazlarda el atılan kısımların değerinin tespitinin sağlanması, bu değer üzerinden nispi peşin harcın alınması, bu zorunluluk yerine getirildiği takdirde davaya devam edilmesi gerekirken, anılan husus gözardı edilerek işin esası bakımından hüküm kurulması doğru değildir.

Öte yandan kabule göre de ; dava konusu taşınmazlarda davalının da paydaş olduğu gözetilerek davacının payı oranında el atmanın önlenmesine karar verilmesi gerekirken mutlak elatmanın önlenmesine karar verilmesi doğru değildir.