Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2015/17904 K.2017/1328

Taraflar arasında görülen tapu iptali, tescil ve tespit davası sonunda, yerel mahkemece asıl ve birleştirilen davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı ... ve ... tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Asıl davada davacılar, mirasbırakanları Sabri’nin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı olarak çekişme konusu dört parça taşınmazın davalı ...’e satış suretiyle temlik edildiğini, taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile veraset ilamındaki payları oranında adlarına tescilini, bu talebin kabul görmemesi halinde tenkis talebinde bulunmuşlar ayrıca, 2302 parsel sayılı taşınmazın ise satım bedelinin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Birleştirilen 2009/815 Esas sayılı davada davacı, kardeşi olan davalı ...'in mirasbırakandan kalan malları kız kardeşlerine kalmaması amacıyla önce kayınbabası ...'a, onun tarafından kendisine, kendisinden de damadı olan davalı ...'a muvazalı olarak temlik edildiğini satışların hiçbirinde bedel ödemediğini belirterek 524, 872, 888, 2120 parsel sayılı taşınmazların satış işlemlerinin iptaliyle yok sayılmasına ve miras payları oranında iadesine, Satılan 2302 parsel sayılı taşınmazın bedelinden şimdilik 6.000,00 TL. nin davalılardan tahsilini, olmadığı takdirde saklı pay oranında tenkisini istemiştir.

Birleştirilen 2015/105 Esas sayılı davada davacılar ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/771 esas sayılı davasına konu edilen mirasbırakan ...'nin vermiş olduğu ve ilk temlikte kullanılan 19.09.1986 tarih ve 7241 yevmiye numaralı ... Noterliğince düzenlenen vekaletamenin sahte olmadığının tespitini istemiştir.

Birleştirilen 2014/53 Esas sayılı dava, mirasbırakan ...’ın nüfus kaydında ölüm tarihinin 02.05.1973 olarak kayıtlı olduğunu gerçek ölüm tarihinin ise 1988 yılı olduğunu ileri sürerek ölüm tarihinin düzeltilmesini istemişlerdir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece asıl ve birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiş, karar Dairece ‘...

Davacıların asıl ve birleştirilen dosyalardaki dava dilekçelerinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tuttukları belirtilmiş ise de; keşiften sonra tazminata konu taşınmazın belirlenen değeri üzerinden tazminat miktarının artırıldığı yönünde davacı tarafın şüpheye yer vermeyecek şekilde açık bir ıslahının bulunmadığı gözetilerek dava dilekçesinde belirtilen değer üzerinden tazminata hükmedilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Davacılar vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine, Davalılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince. Miras bırakana ait çekişme konusu taşınmazların ilk olarak ...

Noterliği'nce düzenlenen 19.09.1986 tarihli, 7241 yevmiye numaralı vekâletnamedeki satış yetkisine istinaden davalı ... tarafından devredildiği, ne var ki evrak arasında bulunan veraset ilamı ile eksiğin tamamlanması yolu ile getirtilen aile nüfus kayıt tablosu içeriğinden; mirasbırakanın vekâletnamenin tanzim edildiği tarihten yaklaşık 13 yıl önce 02.05.1973 tarihinde öldüğü, bu durumda 1986 yılında miras bırakan tarafından davalı ... veya herhangi bir kişiye vekâlet verilmesinin fiilen imkansız olduğu, diğer bir söyleyişle, miras bırakan ...'nin yaptığı herhangi bir işlem ve temlikin sözkonusu olmadığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, davacılar tarafından sahtecilik hukuksal nedenine dayalı açılmış bir davanın bulunmadığı da gözetilerek muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı açılan eldeki dava ile birleşen davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir...’ gerekçesiyle bozulmuş, daha sonra davacılar tarafından yapılan karar düzeltme istemi incelemesi sonrasında ‘...mirasbırakan ...’ın ölüm tarihinin 1973 tarihi olmayıp 1988 yılı olduğunun tespiti isteğiyle ...

2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/53 esas sayılı dosyası ile dava konusu taşınmazların temlikine konu 19.09.1986 tarih, 7241 yevmiye nolu vekaletnamenin sahte olmadığının tespiti istekli ... 1. Asliye Hukuk mahkemesinin 2014/66 esas sayılı davasında verilecek hükmün eldeki davamızı etkileyeceği sabittir. Hâl böyle olunca; yukarıda açıklanan ilke ve olgular uyarınca, ...

2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/53 esas sayılı dosyasında birleştirme kararı da verildiği gözetilerek her iki dosyanın birlikte değerlendirilmesi, ayrıca, ...

1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/66 esas sayılı dava dosyasında verilecek kararın neticesinin beklenmesi ile hasıl olacak sonuca göre işin esası hakkında bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.’ gerekçesiyle bozulmuş , mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamanın sonucunda asıl ve birleşen davaların kabulüne karar verilmiştir.

Eldeki davada öncelikle, mirasbırakanın ölüm tarihinin tespiti gerekeceği, diğer taleplerin ise sonuca göre değerlendirilmesi gerektiği açıktır. Sonut olayda, 2004 tarihli ölüm tutanağında ...'ın beyanıyla mirasbırakanın 02/05/1973 tarihinde öldüğü kaydedilmiştir. Davacılar mirasbırakanın 1973 tarihinde değil, 1988 tarihinde öldüğünü iddia etmişlerdir.

4721 Sayılı Türk Medeni Yasasının 7. maddesine göre; resmi sicil ve senetler, belgeledikleri olgunun doğruluğuna kanıt oluşturur. Bunların içeriğinin doğru olmadığının ispatı Kanunlarda başka bir hüküm bulunmadıkça herhangi bir şekle bağlı değildir.

Mahkemece ölüm tarihinin değiştirilmesi istenilen ...’in yaşadığı iddia edilen 1973 ile 1988 tarihleri arasında resmi dairelerde (İlçe Seçim Kurulu, Tapu Müdürlüğü, Bankalar, Mahkemeler, Noter, Karakol, Vergi Dairesi gibi) herhangi bir işlem yapıp yapmadığı, varsa mezarlık kayıtları ve defin işlemlerine esas defter ve muhtarlık evrakında olabilecek tüm bilgi ve belgeler ile davacı tarafın göstereceği sair tüm deliller toplanmak suretiyle oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yetersiz tanık anlatımlarına itibar edilerek,

...'ın daha sonraki bir tarihte öldüğünün kabulü sonucu eksik ve yetersiz araştırma ile hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Kabule göre de, ölüm ile nüfus kaydının kapandığı gözetilmekle; ölüm tarihinin tespiti kararı verilmekle yetinilmesi gerekirken, düzeltilmesine karar verilmesi de doğru değildir.

Ayrıca, davalar birleştirilse bile ayrı dava olma özelliğini kaybetmezler. Mahkemece, her bir dava için ayrı ayrı harç ve yargılama giderine hükmolunması gerekirken, tek bir harca hükmolunması da doğru değildir.

Hal böyle olunca, ölüm tarihinin kesin olarak tespitinden sonra oluşacak sonuca göre diğer iddialar konusunda karar verilmesi gerekirken, mahkemece eksik inceleme ile karar verilmesi isabetsizdir.